Wigilia w naszym domu

Wigilia i jej sens

Punkt kulminacyjny przeżyć adwentowych w rodzinie  chrześcijańskiej to Wigilia Bożego Narodzenia. Niemal w każdym domu ubiera się choinkę, zasiada do wigilijnej wieczerzy, łamie pobłogosławionym opłatkiem, zostawia wolne nakrycie na stole i śpiewa kolędy. Co symbolizują te  elementy wigilijnego spotkania i w czym nam mogą pomóc? Oto prawda ukryta w symbolice.

  • Wilia – wieczerza wigilijna
    Według starodawnego zwyczaju po zachodzie słońca spożywa się obiad postny, złożony z kilkunastu dań. Uczta ma charakter religijny, bardzo uroczysty, przez czytanie Ewangelii zaprasza się do stołu Chrystusa. Ceremonii przewodniczy ojciec rodziny.
  • Drzewko życie – choinka
    Jest symbolem” drzewa rajskiego”. Przez swoją żywość i zieleń zachowaną nawet w zimie staje się symbolem Chrystusa jako „ drzewa życia”, a przyozdobiona świecami symbolizuje Chrystusa „ światłość świata”.

  • Łamanie się opłatkiem
    Najważniejszy moment wieczoru wigilijnego. Obrzęd następuje po modlitwie. Dzielenie się opłatkiem oznacza wzajemne poświęcenie jedni dla drugich i uczy, że ostatnim nawet kawałek chleba należy się dzielić z bliźnimi. Opłatek łączy oddalonych, skłóconych i nawet łączy zmarłych z żywymi.

  • Wolne miejsce przy stole
    To chrześcijański zwyczaj wolnego miejsca dla przygodnego gościa. Wyraża ten gest również serdeczną pamięć o naszych bliskich i drogich, którzy nie mogą z nami spędzić świąt, jak również pamięć o zmarłych, których zabraknie przy naszym stole

  • Chrześcijański obrzęd wieczerzy wigilijnej:

    1. Błogosławieństwo sianka wigilijnego
    Módlmy się. Wszechmogący wieczny Boże, racz pobłogosławić to sianko, które umieściliśmy na wigilijnym stole, by przypominało nam ubóstwo groty betlejemskiej, w której narodził się Twój Syn Jezus Chrystus i spraw, abyśmy nie troszczyli się o to co mamy jeść i pić, w co mamy się przyodziewać, lecz byśmy zabiegali o królestwo Syna Jezusa Chrystusa, który z Tobą żyje i króluje na wieki wieków. Amen

    2.Słowa Ewangelii według św. Łukasza:
    „ W owym czasie wyszło rozporządzenie Cezara Augusta, żeby przeprowadzić spis ludności w całym państwie. Pierwszy ten spis odbył się wówczas, gdy wielkorządcą Syrii był Kwiryniusz. Wybierali się więc wszyscy, aby dać się zapisać, każdy do swego miasta. Udał się także Józef z Galilei do Judei, do miasta Dawidowego zwanego Betlejem, ponieważ pochodził z domu i rodu Dawida, żeby dać się zapisać z poślubioną sobie Maryją, która była brzemienna. Kiedy tam przebywali, nadszedł dla Maryi czas rozwiązania. Porodziła swego pierworodnego Syna, owinęła go w pieluszki i położyła w żłobie, gdyż nie było dla nich miejsca w gospodzie. W tej samej okolicy przebywali w polu pasterze i trzymali straż nocną nad swoim stadem. Naraz stanął przy nich anioł Pański i chwała Pańska zewsząd ich oświeciła tak, że bardzo się przestraszyli. Lecz anioł rzekł do nich: „ Nie bójcie się! Oto zwiastuję radość wielką, która będzie udziałem całego narodu: dziś w mieście Dawida narodziła się wam Zbawiciel, którym jest mesjasz, Pan. A to będzie znakiem dla was: znajdziecie Niemowlę owinięte w pieluszki i leżące w żłobie”. I nagle przyłączyło się do anioła mnóstwo zastępów niebieskich, które wielbiły Boga słowami: „Chwała Bogu na wysokościach, a na ziemi pokój ludziom dobrej woli”. ( Łk. 2 1-14)

    3.Wspólna modlitwa:
    * Ojcze nasz.
    * Zdrowaś Maryjo

    4.Dzielenie się opłatkami i składanie życzeń

    5.Wspólny posiłek

    6.Śpiew kolęd

    Wszystkim parafianom i gościom życzę błogosławionego czasu przy wigilijnym stole.

    ks. Adam Hopciaś, proboszcz