Modlitwa w rodzinie w Wielki Czwartek

Rodzina gromadzi się wokół stołu nakrytego białym obrusem. Na środku stołu kładziemy krzyż (lub obraz Jezusa), egzemplarz Pisma Świętego (zaznaczamy fragment z Ewangelii św. Jana – J 13, 1-15), obok jedną, dużą świecę (na razie zgaszona, zapalimy ją na początku nabożeństwa), obok zapałki. Jeśli w domu są dzieci warto po przeczytaniu Ewangelii i komentarza papieża Franciszka porozmawiać z nimi o usłyszanym słowie. Nabożeństwo prowadzi ojciec rodziny lub inna starsza osoba. Prowadzący ma wydrukowany tekst nabożeństwa

(literka „P” – Prowadzący, pozostali członkowie wspólnoty oznaczeni literką „W” – Wierni).

1. Słuchanie i rozważanie Słowa. Wszyscy stoją wokół stołu

P: W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen.

P: Światło Chrystusa (zapalenie świecy)

W: Bogu niech będą dzięki

P: Jezu Chryste, Ty powiedziałeś: „Gdzie dwóch albo trzech gromadzi się w Moje imię, tam jestem pośród nich” (Mt 18, 20). Wierzymy, że jesteś tu teraz pośród nas. Jesteś też obecny w swoim słowie. Daj nam Ducha Świętego, abyśmy z wiarą przyjęli Twoją Ewangelię i kierowali się nią w codzienności.

Ojcze nasz …

P: Usiądźmy. Gromadzimy się w ten wieczór Wielkiego Czwartku, by razem z całym

Kościołem obchodzić pamiątkę tego dnia, w którym nasz Pan Jezus zasiadł ze swoimi uczniami do Ostatniej Wieczerzy. Wtedy to umył apostołom nogi, zostawiając nam przykład miłości wzajemnej i ustanowił dla nas sakrament Eucharystii i kapłaństwa. Z wdzięcznością za te dary wysłuchajmy fragmentu z Ewangelii św. Jana, który opisuje to wydarzenie.

Wyznaczona wcześniej osoba lub prowadzący czyta z Biblii fragment Ewangelii św. Jana
(J 13, 1-15)

P: Teraz posłuchajmy rozważania papieża Franciszka:

Wysłuchaliśmy tego, co Jezus uczynił podczas Ostatniej Wieczerzy. Jest to gest pożegnania, jest jakby dziedzictwem, które nam zostawia. On jest Bogiem, a stał się sługą, naszym służącym.
I takie jest to dziedzictwo: również wy macie być sługami dla siebie nawzajem. A On poszedł tą drogą z miłości: także wy macie miłować się wzajemnie i służyć sobie w miłości. Oto spuścizna, którą pozostawił nam Jezus.
I ten gest umycia nóg ma wymowę symboliczną – wykonywali go niewolnicy, słudzy współbiesiadnikom, ludziom, którzy zasiadali do obiadu czy kolacji, gdyż wszystkie drogi były wówczas ziemne, toteż gdy ludzie przychodzili do domu, trzeba było je umyć. I Jezus wykonuje gest, robi coś, co było zadaniem niewolnika, sługi i to pozostawia nam jako swoją spuściznę. My mamy być sługami dla siebie nawzajem.

(Franciszek, fragment homilii podczas Mszy Wieczerzy Pańskiej, 17.04.2014 r.)

Jeśli chcemy i mamy czas, można teraz przez chwilę porozmawiać na temat usłyszanego słowa, zwłaszcza z dziećmi. Można pytać dzieci, co zapamiętały z czytań, wyjaśnić krótko, co dziś świętujemy, czego nas uczy Jezus. Dorośli też mogą się podzielić.

2. Modlitwa powszechna

P: Powstańmy. Odpowiadając na wysłuchane przed chwilą Boże Słowo zanośmy nasze modlitwy do Ojca w niebie:

P: Powierzamy Ci, Panie Twój Kościół. Niech w tym trudnym czasie będzie dla świata znakiem jedności i miłości. Ciebie prosimy …

W: Wysłuchaj nas Panie

P: Powierzamy Ci, Panie papieża Franciszka, biskupów, szczególnie biskupa Romana, naszych księży. Niech cieszą się Twoją bliskością i życzliwością ludzi. Ciebie prosimy …

W: Wysłuchaj nas Panie

P: Powierzamy Ci, Panie chorych, zarażonych koronawirusem oraz wszystkich, którzy im pomagają i leczą. Błogosław ich, przywróć im pokój serca i zdrowie. Ciebie prosimy …

W: Wysłuchaj nas Panie

P: Powierzamy Ci, Panie wszystkich młodych. Niech odważnie idą za Tobą i otwartym sercem odpowiadają na powołanie, szczególnie do kapłaństwa. Ciebie prosimy …

W: Wysłuchaj nas Panie

P: Powierzamy Ci, Panie wszystkich zmarłych, także na skutek epidemii. Niech oglądają Twoje oblicze w niebie. Ciebie prosimy …

W: Wysłuchaj nas Panie

P: Powierzamy Ci, Panie nas samych. Daj nam swego Ducha, byśmy wzajemnie się miłowali tak, jak Ty nas umiłowałeś. Ciebie prosimy …

W: Wysłuchaj nas Panie

Można dodać własne intencje i wypowiedzieć je teraz głośno

P: Wysłuchaj Ojcze naszych próśb, które zanosimy do Ciebie przez Chrystusa Pana naszego.

Amen

P: Przebaczając sobie wzajemne urazy, które może były między nami, przekażmy sobie znak pokoju. Przekazujemy sobie w rodzinie znak pokoju

3. Przyjęcie duchowo Komunii Św.

P: Ponieważ nie możemy być dzisiaj na Mszy Św. i przyjąć Jezusa pod postacią chleba, dlatego przyjmiemy Go teraz duchowo. Św. Teresa od Jezusa pisała: „Kiedy nie przystępujecie do komunii i nie uczestniczycie we Mszy Św., najbardziej korzystną rzeczą jest praktyka komunii duchowej … Dzięki niej obficie jesteście naznaczeni miłością naszego Pana”. Na znak skruchy na nasze grzechy i adoracji uklęknijmy.

P: Otwórzmy swoje serca przed Jezusem, tak jakby On był tu teraz obecny w Najświętszym

Sakramencie. Wołajmy wspólnie:

W: Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata zmiłuj się nad nami
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata obdarz nas pokojem

P: Niech każdy w swoim sercu wzbudzi pragnienie przyjęcia Jezusa w Komunii Św. Możemy w ciszy naszego serca mówić teraz: Przyjdź Panie Jezu (chwilka ciszy)

Módlmy się wspólnie:

P: Jezu mój! wierzę, że jesteś obecny w Najświętszym Sakramencie.
Miłuję Cię nade wszystko i pragnę Cię posiadać w duszy mojej. Ponieważ teraz nie mogę Cię przyjąć sakramentalnie, przyjdź przynajmniej duchowo do serca mojego.
Obejmuję Cię jakobyś już do mnie przyszedł i cały z Tobą się łączę,
nie dozwól, abym się miał oddalić od Ciebie. (Św. Alfons Liguori)

P: Powstańmy i dziękujmy Bogu za każde dobro. Po każdym wezwaniu będziemy powtarzać:

Dziękujemy Ci, Panie

P: Dziękujemy Ci, Panie, że w Eucharystii zawsze jesteś z nami. W: Dziękujemy Ci, Panie

P: Dziękujemy Ci, Panie, że jest w nas tęsknota za pełnym uczestnictwem we Mszy Św.

P: Dziękujemy Ci, Panie za kapłanów, którzy sprawują dla nas sakramenty i głoszą Twoje słowo

P: Dziękujemy Ci, Panie za sakrament małżeństwa, naszą rodzinę, wspólnotę

P: Dziękujemy Ci, Panie, że dajesz nam siłę do przetrwania tych trudnych dni

P: Dziękujemy Ci, Panie za lekarzy, pielęgniarki i wszystkich, którzy teraz służą chorym

P: Powierzmy się opiece Maryi – naszej Matki: Zdrowaś Maryjo …

P: W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen