ŻYCIE WIARĄ

Bł. Imelda Lambertini – patronka Pierwszej Komunii

Ta 10-letnia dziewczynka żyjąca w średniowieczu może zachwycić i poruszyć dzieci dziś przystępujące do Pierwszej. Imelda Lambertini urodziła się w hrabiowskiej rodzinie w Bolonii, a w wieku 10 lat została oddana do klasztoru dominikanek. Już wtedy zachwycała starsze siostry pobożnością i gorliwością, jednak ze względu na jej młody wiek, nie pozwalano jej przyjąć Komunii Świętej.

Pomimo że przyjęła z pokorą wolę Kościoła, to jej pragnienie spotkania się z Jezusem było tak wielkie, że 12 maja 1333 roku – w wigilię uroczystości Wniebowstąpienia Pańskiego – spełniły się jej jedyne zapisane słowa: Powiedzcie, kochane siostry, jak to jest możliwe, Boga do swojego serca przyjąć, nie umierając przy tym z miłości do Niego?

Po Eucharystii, w czasie modlitwy – Hostia uniosła się z puszki i zawisła nad głową Imeldy. Siostry poznały, że to sam Jezus chce, aby dziewczyna go przyjęła – sprowadziły kapłana, a po Komunii stało się tak, jak powiedziała – w ekstazie umarła. Jest to fakt potwierdzony i zapisany także na jej płycie nagrobnej.

Obecnie jej relikwie znajdują się w kościele św. Zygmunta w Bolonii. 

O szczęśliwa Imeldo, najukochańszy kwiecie otwarty na promyk Słońca Eucharystycznego! Oto jesteśmy tutaj na kolanach przed Tobą, przepełnieni świątobliwym podziwem i pobożnymi uczuciami na widok Twój, w tak młodym wieku objętej gorliwym żarem miłości Jezusa ukrytego w Tabernakulum. Twe skupienie i żarliwość modlitwy sprawiły, iż ciało Twe zachowało się w nienaruszonym stanie przez wieki do dziś i stałaś się piękną na całą wieczność jak najcudowniejszy kwiat przed Jego Bożymi Oczyma. My jednak nie potrafimy tego sami osiągnąć!

Użycz nam Twej pomocy, o cudowna Adwokatka nasza i niczym rosą niebiańską odśwież naszego ducha, któremu ten świat siły odbiera. Niech serca nasze nauczą się, w łączności z Tobą, miłości do Pana Jezusa i ponownie zapałają miłością za Miłość, dla Której On nas umiłował aż do Śmierci na Krzyżu i jednocześnie pozostania w Tabernakulum, by dotrzeć do każdego z nas.




Co daje Eucharystia? 10 skutków w życiu tego, kto Ją przyjmuje

  1. Jedność z Chrystusem
    Eucharystia to zamieszkanie w Nim i Jego zamieszkanie w nas.
  2. Zmazanie grzechu powszedniego dzięki Komunii
    Eucharystia to zjednoczenie z samą Miłością. Ta Miłość wypala wszelkie pozostałości grzechu powszedniego, oczyszcza i uzdalnia do czynienia dobra.
  3. Ochrona przed grzechem śmiertelnym
    Eucharystia jest jak warstwa ochronna, która sprawia, że trudniej pokusom skłonić człowieka do grzechu.
  4. Osobista więź z Jezusem
    Eucharystia to moment niesamowitej i niepowtarzalnej więzi z samym Bogiem. Eucharystia tę więź rodzi, podtrzymuje, ocala, odnawia.
  5. Eucharystia daje życie
    Eucharystia podtrzymuje, pogłębia i odnawia życie łaski otrzymane na chrzcie.
  6. Jedność z Ciałem Chrystusa
    Bliskość z Chrystusem, którą zawdzięczamy Komunii św., daje nam także bliższą łączność z innymi, którzy przyjmują Komunię św. Można powiedzieć, że Eucharystia to spoiwo łączące nas z Jezusem oraz naszymi braćmi i siostrami w Kościele.
  7. Uwrażliwienie na biednych
    Eucharystia przemienia Chrystusa, który jest Chlebem dla wszystkich, wszystkich jednoczy i wszystkich karmi. Ktoś, kto karmi się Eucharystią, jest przemieniany na wzór Chrystusa.
  8. Pocieszenie duchowe
    Eucharystia jest tutaj, na ziemi, doświadczaniem tej radości, która jest w niebie. Dlatego jest pocieszeniem i nadzieją.
  9. Duchowy pokój
    Eucharystia pozwala także doświadczyć niebiańskiego spełnienia, czyli pokoju. Świadczą o tym ludzie, który w najtrudniejszych warunkach, w czasie wojen, doświadczali nieskończonego pokoju wbrew temu, co ich otaczało.
  10. Eucharystia to centrum naszego życia
    Eucharystia jest najcenniejszą perłą Kościoła, ponieważ jest nią sam Jezus. Sam Bóg przebywa w ten sposób z nami.