ADWENT

O znaczeniu Adwentu w życiu chrześcijanina!

10 rad, by Adwent przeżyć intensywnie i dobrze.

1. Czekaj na Pana: módl się i jeszcze bardziej kochaj.

2. Przygotuj kadzidło modlitwy.

3. Przygotuj mirrę: ofiaruj twoje cierpienie.

4. Przygotuj złoto miłości.

5. Słuchaj Słowa Bożego.

6. Usuń smutek i zarażaj wrażliwością.

7. Bądź w kontakcie z potrzebującymi.

8. Nie mów o innych, ale mów dobrze o wszystkich.

9. Bądź cierpliwy wobec otaczających cię.

10. Daj nadzieję wszystkim, których spotkasz. 




Do adwentowych zwyczajów religijnych należą:

            Roraty – Tak nazywa się Msza święta ku czci Najświętszej Maryi Panny, odprawiana przez cały okres adwentu w dni powszednie. Najstarsze ślady odprawianej w Polsce Mszy świętej roratnej sięgają XII wieku. W wieku XVI roraty były już znane w całej Polsce. Zapalanie świecy roratnej w czasie Mszy świętej roratnej – jest ona biała, ozdobiona białą lub niebieską wstążką jest symbolem Maryi, która podobnie jak jutrzenka wyprzedza wschód słońca, jak Ona poprzedziła przyjście Jezusa.

            Dobre uczynki adwentowe – Pobożni katolicy wiedzieli, że trzeba przed Panem stanąć z dobrymi uczynkami, dlatego starano się podczas Adwentu wzajemnie sobie pomagać, szczególnie ludziom starszym i biednym. Pięknym zwyczajem była we wsi tzw. szara godzina. Pod wieczór, gdy już skończono codzienne zajęcia gospodarskie, gdy robiło się szaro, coraz ciemniej, wszyscy domownicy: dziadkowie, rodzice, dzieci, zbierali się w kuchni, najlepiej w pobliżu płyty. Nie palono jeszcze lampy. Rozważano w ciszy swoje życie, zastanawiając się nad nim, nie brakowało też cichej modlitwy. Starsi, szczególnie dziadkowie opowiadali dzieciom, wnukom, jak było dawniej, jakie były tradycje, zwyczaje; przypominali też dzieje naszej Ojczyzny.

            Wspólna modlitwa adwentowa – Dawniej cały Adwent starano się przeżywać we wspólnocie nie tylko rodzinnej, ale też i sąsiedzkiej. Gromadzono się by wspólnie odmawiać modlitwę różańcową, śpiewać pieśni adwentowe, a także pieśni o tematyce obyczajowej, które wzywały do życia zgodnego z Bożymi przykazaniami. Czytano Pismo Święte, żywoty świętych i książki budujące wiarę.

            Wieniec adwentowy – Na zielonym wieńcu umieszcza się 4 świece. Cała rodzina gromadząc się w niedzielny wieczór przy wspólnej modlitwie zapala kolejne świece jako znak czuwania i gotowości na przyjście Chrystusa. Wieniec adwentowy ustawia się także w kościołach, aby przypominał o mijającym czasie adwentu.

            Św. Mikołaj – W pierwszej części adwentu, 6 grudnia przeżywamy wspomnienie św. Mikołaja Biskupa, który zasłynął z wielkiej dobroci dla potrzebujących. Od wieków trwa tradycja obdarowania innych prezentami.

            Adwent to czas, w którym powinniśmy się zastanowić nad naszym postępowaniem. Nad tym co robimy źle, nad tym czego nie robimy, a powinniśmy w imię miłości Boga i bliźniego. Właśnie teraz jest na to doskonała okazja.

(za www.niedziela.pl)




Zaproszenie na RORATY
Żywiec Sporysz

Msze roratnie

                                        * poniedziałek – piątek :  godz. 17.30

                                        * sobota – niedziela :       godz. 6.30

            Tegoroczne spotkania adwentowe przybliżą tajemnicę Mszy Świętej. Podczas Rorat nie tylko dzieci ale i dorośli nauczą się jeszcze pobożniej w niej uczestniczyć. Dowiedzą się nie tylko tego, co podczas Mszy Świętej się dzieje, ale przede wszystkim, że każda Msza Święta jest ofiarą Jezusa Chry­stusa prawdziwie obecnego pod postacią Najświętszej Hostii.

            Poznają też ludzi – na przykład ogłoszonego ostatnio błogosławionym Carla Acutisa – dla których Eucharystia była najważniejszą chwilą każdego dnia i największą świętością. Wśród nich będą też święta mama, siostry zakonne i zakonnik, ksiądz, studenci, a nawet małe dzieci.

Uczestniczącym w Roratach dzieciom, młodzieży, rodzicom i dziadkom życzymy mocnej i niezachwianej wiary w żywą obecność Pana Jezusa podczas każdej Mszy Świętej. Niech On wzmacnia wszystkich swoim słowem i Ciałem na drodze do nieba.




Już teraz zadbaj o…..

1. Świece wigilijną

Wigilijna świeca Caritas, która obok miejsca dla nieznanego przybysza jest symbolem dobra i miłości. Zarówno człowieka do człowieka, jak też Boga do ludzi. Bo świeca to także symbol ofiary, oczyszczenia, zmartwychwstania. Dlatego świecę palimy również w okresie świątecznym na cmentarzach, na grobach naszych bliskich. Czynimy to na znak miłości i łączności z tymi, co odeszli. Płomień świecy zresztą stanowi symbol życia wiecznego.

            Dochód z ofiar składanych przy nabywaniu świec przeznaczony będzie dla najuboższych seniorów naszej parafii.

2. Opłatki wigilijne

Opłatek to forma chleba, którym na początku wieczerzy wigilijnej „łamią się” jej uczestnicy, wybaczając wzajemnie zaszłe urazy, składając serdeczne życzenia; a wszystko to dzieje się w odniesieniu do zbawczej tajemnicy Bożego Narodzenia. Ta piękna polska tradycja opłatkowa, choć nie wiadomo dokładnie kiedy się zrodziła, całą swoją wymową nawiązuje do słowiańskiej tradycji gościnnego chleba, a także do pierwszych wieków chrześcijańskich, w których sprawowana Najświętsza Ofiara nazywała się „łamaniem chleba”. „Łamanie się opłatkiem” przy wigilijnym stole, to jakby zapowiedź wejścia w głębię Tajemnicy Eucharystycznej na Pasterce i w czasie całych Świąt.

Poświęcone opłatki (a nie kupione gdzieś w supermarkecie) są okazją do przypomnienia o błogosławieństwie przed posiłkiem oraz we wspólnocie parafialnej wspierającej ważne dzieła.

W poświęcone opłatki można się zaopatrywać pod chórem w kościele u p. kościelnego i p. organisty. Dochód przeznaczony będzie dla tych panów za ich piękną całoroczną służbę w kościele.




Program duszpasterski na rok 2020/21

„Zgromadzeni na świętej wieczerzy”

            Nowy Rok Kościelny i Duszpasterski będziemy przeżywali pod hasłem: „Zgromadzeni na świętej wieczerzy”. Rok ten będzie drugim etapem trzyletniego programu duszpasterskiego pod hasłem: „Eucharystia daje życie”. Jego zasadniczym celem jest pogłębienie wśród wiernych znaczenia tajemnicy Eucharystii jako centrum życia chrześcijańskiego.

            Niedzielna Eucharystia jest najważniejszym wydarzeniem w każdej parafii i dlatego też tak ważna jest formowanie świadomości wiernych o potrzebie świętowania niedzieli jako “Dnia Pańskiego”, a nie tylko czasu wypoczynku i oderwania od innych zajęć.

            Chcemy głębiej poznać wartości związane z Eucharystią, odnowić swoje życie eucharystyczne, zachęcać innych do uczestnictwa we Mszy św. i adoracji eucharystycznej.

            Są to ważne zadania dla każdego z nas, bo losy Kościoła zależą od autentycznego i pełnego uczestnictwa wiernych w Eucharystii, we Mszy świętej.