Dzień Modlitwy, Postu i Solidarności z Misjonarzami

Od 2005 r. w II niedzielę Wielkiego Postu Kościół w Polsce modli się i wspiera finansowo misje. Niedziela ta jest obchodzona jako Dzień Modlitwy, Postu i Solidarności z Misjonarzami.


Dzieła Pomocy „Ad Gentes”:

  • wspieranie polskich misjonarzy Kościoła Katolickiego w realizacji ich misji,
  • wspieranie działalności charytatywnej, społecznej i kulturowej na terenach misyjnych w szczególności prowadzonej przez polskich misjonarzy,
  • gromadzenie i upowszechnianie informacji o działalności misjonarzy polskich,
  • animacja misyjna w Polsce,
  • wspieranie działalności na rzecz rozwoju – w szczególności edukacyjnej, w zakresie ochrony zdrowia, służącej redukcji ubóstwa, społecznej i kulturowej na terenach misyjnych, prowadzonej przez polskich misjonarz.

Cele „Ad Gentes” :

  • świadczenie bezpośredniej pomocy finansowej, rzeczowej i organizacyjnej w realizacji budowy kościołów, kaplic i innych miejsc kultu w diecezjach misyjnych,
  • świadczenie bezpośredniej pomocy finansowej, rzeczowej i organizacyjnej na rzecz ewangelizacji,
  • świadczenie bezpośredniej pomocy charytatywnej, w szczególności finansowej lub rzeczowej osobom, społecznościom oraz instytucjom charytatywno-opiekuńczym, oświatowo-wychowawczym działającym na terenach misyjnych,
  • świadczenie bezpośredniej pomocy finansowej, rzeczowej i organizacyjnej na rzecz kształcenia misjonarzy,
  • partycypację w kosztach leczenia i organizowania wypoczynku misjonarzy,
  • organizowanie spotkań i konferencji, mających na celu upowszechnianie informacji o działalności misyjnej Kościoła,
  • zbieranie środków finansowych i rzeczowych, przeznaczonych na realizację celów Dzieła,
  • współpracę z innymi osobami prawnymi i fizycznymi w kraju i za granicą zainteresowanymi realizacją celów Dzieła.

Źródła finansowania „Ad Gentes”:

  • publiczne zbiórki,
  • indywidualne ofiary,
  • dotacje,
  • darowizny,
  • inne formy wsparcia, zgodne z ustawą o działalności instytucji pożytku publicznego.

POLSCY MISJONARZE W ŚWIECIE

            Obecnie w 99 krajach misyjnych posługuje 1883 misjonarzy z Polski. Są wśród nich kapłani diecezjalni i zakonni, siostry i bracia ze zgromadzeń zakonnych oraz świeccy. Niestety, z roku na rok spada liczba polskich misjonarzy. Powodem są takie czynniki, jak śmierć, choroby i podeszły wiek niektórych misjonarzy, a ostatnio trudności związane z wyjazdem spowodowane pandemią.

            Najwięcej polskich misjonarzy pracuje w Ameryce Łacińskiej i na Karaibach – 756 osób. Krajami, w których jest najwięcej polskich misjonarzy, są: Brazylia – 236, Boliwia – 120, Argentyna – 116, Peru – 57 i Paragwaj – 39. W Ameryce Łacińskiej i na Karaibach przebywa 165 księży diecezjalnych, 395 zakonników, 177 siostry zakonne i 19 osób świeckich.

            W Afryce i na Madagaskarze – 726 Kraje, w których już od wielu lat znajduje się najwięcej polskich misjonarzy, to: Kamerun – 113, Zambia – 66, Tanzania – 56, Madagaskar – 47, Republika Południowej Afryki – 37, Republika Centralnej Afryki – 39 i Rwanda – 29. W Afryce i na Madagaskarze przebywa 77 księży diecezjalnych, 288 zakonników, 347 sióstr zakonnych i 14 osób świeckich.

            W Azji jest 323 polskich misjonarzy. Już od wielu lat najwięcej polskich misjonarzy pracuje w Kazachstanie – 115, na Filipinach – 29, w Japonii – 28, Uzbekistanie 13 osób i w Tajwanie – 15. W Azji przebywa 46 księży diecezjalnych, 142 zakonników, 131 sióstr zakonnych i 4 osób świeckich.

            W Oceanii pracuje 62 misjonarzy. Wszystkie osoby pracują w Papui Nowej Gwinei. W Oceanii przebywa 11 księży diecezjalnych, 43 zakonników, 7 sióstr zakonnych i 1 osoba świecka.

            W Ameryce Północnej pracuje 16 misjonarzy. Większość osób pracuje w Kanadzie – 10, na Alasce – 4 i 2 na Bermudach. W Ameryce Północnej przebywa 4 księży diecezjalnych, 11 zakonników i 1 osoba świecka.

            W szeregach polskich misjonarzy jest 24 biskupów misyjnych: w Ameryce Łacińskiej i na Karaibach – 11, w Afryce i na Madagaskarze – 6, w Azji – 2, w Oceanii – 3 i 2 w Ameryce Północnej.


Największym narzędziem ewangelizacji jest obecność

O. Robert Ablewicz, jest „twarzą akcji” Misjonarz na Post, należy do Zgromadzenia Misjonarzy Świętej Rodziny i od 8 lat pracuje w Papui-Nowej Gwinei.

„My misjonarze modlitwę czujemy wręcz fizycznie! Mam takie doświadczenie modlitwy kogoś za mnie. Miałem taką sytuację pewnego konfliktu na drodze, nie chciałbym tutaj wchodzić w szczegóły, jednakże w tamtej chwili czułem wręcz fizycznie modlitwę, która mnie otacza. To było niesamowite uczucie i wiem, że w tej chwili ktoś się za mnie modlił. Czuję tę modlitwę w różnych niebezpieczeństwach, w chorobie, w samotności. My na misji jesteśmy pozostawieni, mamy tylko Boga. Nie mamy ubezpieczenia, lawety czy lekarza. Jesteśmy naprawdę zdani na łaskę Boga. I Waszej modlitwy, która nam realnie pomaga! Ona nie ma granic, a jedna dociera do nas i bardzo nam pomaga. Dlatego w pokorze chciałbym podziękować za każdą modlitwę w naszej intencji. Ta modlitwa nas ratuje.”