Uroczystość Ducha Świętego

Kim jest Duch Święty?

Duch Święty jest trzecią Osobą Boską, którego dary otrzymujemy podczas sakramentu bierzmowania. Zstąpił na Apostołów w wieczerniku. Uczniowie udzielali Go wiernym podczas chrztu. Najczęściej jest przedstawiany za pomocą symbolu gołębicy.  Ducha Świętego głównie kojarzy się z Nowym Testamentem. Nie można jednak zapominać, że jako Osoba Boska, jest odwieczny.


Obecny na początku historii zbawienia

Stary Testament nie mówi wprost o Duchu Świętym. Biblia mówi o Duchu Bożym, który unosił się nad wodami. Jest On siłą stwórczą we wszechświecie, dzięki której wszystko się stało. Duch Pański towarzyszy także osobom wybranym. Otrzymują go władcy podczas namaszczenia jak i prorocy, którzy mówią w Jego imieniu. Działa także w całym narodzie, odnawiając go moralnie i religijnie: Zapowiadany przez proroków Mesjasz będzie napełniony Duchem, który też zostanie udzielony wszystkim ludziom.


Towarzyszący Chrystusowi

Duch Święty jest obecny już na początku Wcielenia. Za Jego sprawą Maryja poczęła i wydała na świat Syna Bożego. Jezus wzrastał w łasce i mocy Ducha Świętego. Przed publiczną działalnością towarzyszy Mu na pustyni. Podczas chrztu w Jordanie ukazuje się pod postacią Gołębicy i objawia Chrystusa jako zapowiedzianego Mesjasza. Jest z Jezusem w czasie głoszenia Dobrej Nowiny, podczas czynienia cudów. Towarzyszy Mu także podczas wydarzeń paschalnych, czyli męki, śmierci i zmartwychwstaniu Jezusa.


 Działający w Kościele

Bliski czasu swojego odejścia ze świata Chrystus zapowiada przyjście Ducha Świętego, który zostanie zesłany na Apostołów zgromadzonych w Wieczerniku. Jego posłannictwem jest przypominanie wszystkiego, co mówił i czynił Jezus. W ten sposób prowadzi Kościół do poznania i życia w pełnej prawdzie. Dzięki Niemu Chrystus jest stale obecny w Kościele i świecie. W Jego mocy sprawowane są sakramenty święte i głoszona jest nauka. Duch Święty jednoczy i uświęca Kościół, jest źródłem jego apostolskiego działania


Uczestniczący w życiu chrześcijanina

Chrystus, który odszedł do nieba, w Duchu Świętym przychodzi w nowy sposób. Jego stała obecność oraz działanie w życiu duchowym dokonują się w rzeczywistości sakramentalnej Przez chrzest Duch Święty włącza nas w życie Boga i Kościoła. Ta szczególna obecność w życiu duchowym przejawia się w modlitwie. Duch Święty nie tylko sprawia, że chrześcijanin się modli, ale prowadzi go wewnętrznie na modlitwie. Uzdalnia także do rozumienia i interpretowania Słowa Bożego. Duch Święty jest dawcą wielorakich darów i charyzmatów– uzdalniających do służby innym.

s. M. Celestyna Graczyk


Siedem darów Ducha Świętego

Duch Święty, Trzecia Osoba Boża, jest pierwszym i największym darem Boga dla człowieka. To sam Bóg, który daje się z miłości człowiekowi.

Duch Święty obecny w człowieku od chwili Chrztu i jeszcze bardziej poprzez Bierzmowanie i inne Sakramenty, działa w nim i ubogaca go swymi darami. Tradycyjnie wymienia się ich siedem: mądrości, rozumu, rady, męstwa, umiejętności, pobożności i bojaźni Bożej.

Dar mądrości pozwala dostrzegać Boga i widzieć wszystko w Jego świetle, Jego oczami. Mądrość Boża przeciwstawia się mądrości czysto ludzkiej, ograniczonej do horyzontu doczesnego, do ludzkich tylko kryteriów i dążeń. Dzięki temu darowi człowiek ma spójną wizję świata i życia, w której wszystko ma swoje miejsce i czas, nie gubi ostatecznego powołania i przeznaczenia w Bogu.

Dar rozumu umożliwia zrozumieć Boga i człowieka, rzeczy i wydarzenia, pojąć ich istotę i znaczenie, a nie tylko ślizgać się po powierzchni, zatrzymywać się na pozorach. Dzięki rozumowi człowiek poznaje rzeczywistość taką, jaka jest, ma wgląd w jej tajemnicę, rozumie co dobre i co złe.

Dar rady pomaga dokonywać słusznego wyboru w sytuacjach skomplikowanych i niejasnych, rozróżniać, co jest rzeczywistym dobrem, a co złem, co jest większym dobrem, a co mniejszym dla siebie i dla innych. Dzięki temu darowi człowiek nie gubi się w szczegółach, nie waha się bez końca, ale umie podejmować mądre, jednoznaczne decyzje w sprawach wielkich i małych, tak by sensownie przeżywać swoje życie i uczestniczyć coraz bardziej w wiecznym życiu Boga.

Dar męstwa daje duchową siłę do odważnego wyznawania swoich przekonań i zgodnego z nimi postępowania, nie lękając się zagrożeń i przykrych konsekwencji. Dzięki niemu człowiek może przezwyciężać wewnętrzne opory i zewnętrzne prześladowania aż do oddania życia w imię najwyższych wartości, w imię Chrystusa, tak jak On oddał życie za nas.

Dar umiejętności to szczegółowa wiedza, która umożliwia wprowadzać w czyn podstawowe prawdy wiary i zasady moralne, posługiwać się dostępnymi środkami, by osiągać wytyczone sobie cele na drodze do Boga.

Dar pobożności pomaga człowiekowi nawiązać relację z Bogiem i wyrażać ją w aktach kultu, ćwiczeniach duchownych i w dobrych uczynkach. Dzięki pobożności całe życie człowieka jest przeżywane w komunii z Bogiem i staje się pieśnią na Jego chwałę, osiągając w ten sposób szczyty świętości.

Dar bojaźni Bożej nie oznacza niewolniczego strachu przed Bogiem, ale szacunek, respekt, posłuszeństwo wobec Niego, lęk, by Go nie utracić, gdyż jest najwyższą Wartością i Bogactwem, Osobą godną miłości ponad wszystko i tylko w komunii z Nim człowiek może znaleźć prawdziwy pokój i spełnienie.


Owoce Ducha Świętego

Owocem zaś ducha jest: miłość, radość, pokój, cierpliwość,
uprzejmość, dobroć, wierność, łagodność, opanowanie (Ga 5,22)

MIŁOŚĆ Miarą prawdziwej miłości jest poświęcenie. Prawdziwa miłość zaczyna się wtedy, kiedy niczego w zamian nie oczekujemy.

RADOŚĆ Największa radość płynie z poznania kochającego nas Boga. Jest wyrazem wdzięczności wobec Boga za każdy dar, który od Niego otrzymujemy.

POKÓJ Odczuwamy pokój w naszych sercach, kiedy zamiera nasze własne ja a zaczyna żyć Jezus. Pokój mamy bez względu na wydarzenia, które dzieją się wokół nas, mamy go zarówno wtedy, gdy pracujemy, jak też gdy odpoczywamy.

CIERPLIWOŚĆ.  Cierpliwość to ufność Panu Bogu, że to, co nas spotyka, jest dobre dla nas, choć na początku może się nam wydać niekorzystne i trudne do przyjęcia.

UPRZEJMOŚĆ To serdeczne i ciepłe przyjęcie, dobre słowo. Kiedy będziemy mieli łaskę spotkania z drugim człowiekiem, bądźmy dla siebie uprzejmi i serdeczni.

DOBROĆ To życzliwość wobec ludzi, dawanie im tego, czego im brakuje. W czynieniu dobra bierzmy wzór z Boga, który jest dla nas największym Dobrem.

WIERNOŚĆ Pozwala nam dotrzymywać słowa i złożonej obietnicy Bogu i bliźnim. Łączy się ona z poczuciem obowiązku i odpowiedzialnością. Wierność jest związana z miłością do Boga i ludzi, miłością, która jest trwała i niezachwiana wobec wszelkich trudów dnia codziennego.

ŁAGODNOŚĆ To jest umiejętnością zachowania spokoju w cierpieniu, wobec ludzi przykrych i dokuczliwych. Łagodność posiada coś z Bożego spojrzenia na człowieka, pozwala nam dostrzec jego godność, wartości, które są dla niego ważne, pozwala niejako wejrzeć w głąb duszy bliźniego i właściwie go zrozumieć.

OPANOWANIE Panowania nad naszymi myślami, nad naszym językiem, jest dobre i potrzebne. Opanowanie czynów przydaje się nam podczas kontaktów z innymi, gdy słyszymy oskarżenia, obelgi na nasz temat. Czasem trudno jest nam w rozmowie wysłuchać do końca osoby, która działa nam na nerwy, opanować się, nie wybuchnąć w emocjach. Potrzeba jednak rozmawiać, prowadzić prawdziwy dialog, który jest dla nas sprawdzianem opanowania i szacunku dla odmienności drugiej osoby.


Symbole Ducha Świętego

Woda

Duch Święty pod postacią wody to nawiązanie do chrztu świętego, który symbolizuje przyjęcie wiary, a więc moment, który dla wierzących jest rozpoczęciem nowego życia w bliskości z Bogiem. Woda to także biblijny symbol oczyszczenia. Duch Święty podczas chrztu oczyszcza z grzechu. A woda jako symbol życia warunkuje urodzaj, a więc i przetrwanie w czasach biblijnych.

Ogień

Ogień symbolizuję przemieniającą energię Ducha Świętego. Podobnie jak woda może być symbolem oczyszczenia z grzechów. Ogień (sprawdź również: symbol ognia)był używany jako lekarstwo na rozprzestrzeniające się rany i choroby. Duch Święty pod postacią ognia jest symbolizowany także przez Pięćdziesiątnice.

Gołębica

Gołębica to najpopularniejszy symbol Ducha Świętego. Jest wypuszczona przez Noego po potopie i powraca, niosąc gałązkę oliwną świadczącą o pokoju z Bogiem. Duch Święty pod postacią gołębicy pojawia się także podczas chrztu Jezusa. Łagodnie lądujący gołąb pojawia się więc na wielu obrazach i ikonach mających oddawać moment chrztu. Gołębica jest jednocześnie jedynym organizmem żywym wśród symboli Ducha Świętego. W niektórych kościołach postacie eucharystyczne są przechowywane w pojemnikach o kształcie gołębia.

Namaszczenie i Pieczęć

Namaszczenie oliwą symbolizuje obfitość łask bożych, ponieważ oliwa sama w sobie jest symbolem obfitości. Jednocześnie namaszczenie oliwą to decyzja o odżywieniu ciała i zachowania go w zdrowiu. Namaszczanie było i jest stosowane w tym celu w wielu wyznaniach. Pieczęć natomiast to niezmywalny ślad pozostawiany przez Ducha Świętego na duszy namaszczonej osoby. Potwierdza jej przynależność do wiary. Namaszczenie i Pieczęć to także symbole sakramentów, które przyjąć można tylko raz w życiu: chrztu, bierzmowania i kapłaństwa.

Obłok i światło

Obłok i światło towarzyszą Maryi w dniu objawienia Ducha Świętego oraz za każdym razem, gdy pojawia się wzmianka o objawieniu samego Boga. Obłok i światło symbolizują zbawienną moc Boga. Duch Święty pod postacią obłoku to symbol, który osłania świętość. Pojawia się także w momencie wniebowstąpienia. Obłok to także Duch Święty, który chroni tajemnice.

Ręka, palec

Ręka symbolizuje błogosławieństwo i leczniczą moc Ducha Świętego, który, według wierzeń, leczył chorych poprzez dłonie Jezusa. Do dziś w geście błogosławieństwa np. przed ślubem, przykłada się ręce do osób błogosławionych. Palec natomiast symbolizuje wypędzanie złych duchów przez Boga oraz pisane palcem przykazania na kamiennych tablicach. Ten symbol