Najświętsze Serce Pana Jezusa

Kult Najświętszego Serca Pana Jezusa

Kult Najświętszego Serca Pana Jezusa jest duchowością Kościoła katolickiego, która ma swoje początki u różnych świętych (m.in. Bernharda z Clairvaux, Gertrudy z Helfty, Franciszka Salezego, Johannesa Eudesa, Marii Magarety Alacoque). Czczona jest w nim ukrzyżowana miłość Boga, który jest „bogaty w miłosierdzie”, dosłownie bierze nędzę ludzkości do swego serca. Jezus umiera z lancą wepchniętą w jego bok (J 19, 34). Święto Najświętszego Serca Pana Jezusa jest wysokim świętem Kościoła katolickiego, obchodzone jest w trzeci piątek po Zielonych Świątkach. Pierwszy piątek każdego miesiąca to Piątek Świętego Serca. W XX wieku 30 milionów ludzi należało do ruchu modlitewnego Najświętszego Serca Jezusowego.

Co mówi Pismo Święte?

Słowo „serce” pojawia się w Piśmie Świętym prawie 400 razy. Przede wszystkim Bóg „wziął Izraela do swego serca” (Pwt 7, 7). Lud Izraela powinien „kochać PANA, waszego Boga, i służyć Mu całym sercem“ (Pwt 11, 13). Izrael jednak zatwardza swoje serce (Ps 95, 8). Odwraca swoje serce od Boga, ale potem znowu wraca z powrotem do Niego (1 Sm 7, 3). Trwający w swoim grzechu lud Izraela odkrywa w końcu miłującego Boga, który mówi: „Dam wam nowe serce i nowego ducha ześlę do waszego wnętrza. Wyjmę z waszej piersi serce kamienne, a dam wam serce z ciała” (Ez 36, 26). To zobowiązanie, które Bóg nakłada na swój lud, jest lekkim brzemieniem, bo Bóg jest pełen miłości, „łagodny i pokorny sercem“ (Mt 11, 29).

Dlaczego wiara potrzebuje serca?

Genialny podróżnik i dziennikarz Peter Scholl-Latour pod koniec swojego życia wyraził się sceptycznie: „Nie boję się siły islamu, ale słabości Zachodu. Chrześcijaństwo już częściowo abdykowało. Nie ma już obowiązkowych nauk moralnych, nie ma już dogmatów”. W rzeczywistości każdy wierzący mocno chrześcijanin może czuć niepokój w obliczu racjonalistycznej, rozwodnionej zupy, którą akademicko oczyszczone chrześcijaństwo ugotowało w naszej szerokości geograficznej. Papież Franciszek zadał sobie i całemu Kościołowi poważne pytanie: „Czy jesteśmy jeszcze Kościołem zdolnym do ocieplenia serc?”.

Kiedy Bóg daje nam swoje serce, szuka właściwej odpowiedzi naszego serca. Musimy pogodzić się z tym, że taka właściwa odpowiedzi nie istnieje. „Jesteśmy pół wdzięcznymi stworzeniami, które bawią się alkoholem, seksem i ambicją, w których jednocześnie oferuje się nam nieskończoną radość” (C.S. Lewis). Na szczęście jest jednak łaska, która sprawia, że nasze jąkające się próby odpowiedzi stają się pięknym zwrotem.


Święci o Sercu Pana Jezusa:

 Św. John Henry Newman,

Wybrał jako swoje motto „Serce mówi do serca”.

„Chrześcijaństwo albo jest religią serca, albo w ogóle nie jest religią”.


 św. Teresa z Lisieux

„Nasz Pan nie potrzebuje ani naszych wspaniałych dzieł, ani naszych pięknych myśli. On nie szuka ani inteligencji, ani talentu. Pan jest zadowolony ze spojrzenia, westchnienia miłości. Stało się dla mnie jasne, że wystarczy wziąć Pana za serce”


 Św. Matka Teresa z Kalkuty

„Zwróćcie swoje oczy ku Temu, który jest Światłem; zbliżcie swoje serca jak najbliżej Jego Boskiego Serca; proście Go o łaskę, aby Go poznać, aby kochać, aby mieć odwagę Mu służyć. Szukajcie Go z tęsknotą”.


 bł. Charles de Foucauld

„Jestem niewolnikiem tego Bożego Serca. To jest niewolnictwo, którego nie chcę znieść… Czego chce Najświętsze Serce Jezusa, to ja wykonam. Spójrzcie na Niego i naśladujcie Go”.


Św. Małgorzata Maria Alacoque

„Oto serce, które tak umiłowało ludzi.  W płonącym i zranionym Najświętszym Sercu widzimy, że Serce Boga jest wypełnione miłością do nas albo płonie miłością do nas – tak bardzo, że Chrystus był gotów cierpieć i umrzeć za nas w najbardziej przerażający sposób. Najświętsze Serce uczy nas, że prawdziwa miłość jest zawsze kosztowna, ale też życiodajna”.


 św. Pius XII.

„Uwielbienie Najświętszego Serca Jezusa, z jego samej natury, jest uwielbieniem miłości, którą Bóg, przez Jezusa, nas umiłował, a równocześnie jest ćwiczeniem naszej własnej miłości, przez którą jesteśmy powiązani z Bogiem i z innymi ludźmi”

Kiedy Bóg daje nam swoje serce, szuka właściwej odpowiedzi naszego serca. Musimy pogodzić się z tym, że taka właściwa odpowiedzi nie istnieje. „Jesteśmy pół wdzięcznymi stworzeniami, które bawią się alkoholem, seksem i ambicją, w których jednocześnie oferuje się nam nieskończoną radość” (C.S. Lewis). Na szczęście jest jednak łaska, która sprawia, że nasze jąkające się próby odpowiedzi stają się pięknym zwrotem.


św. Jan Paweł II

Wzywam zatem wszystkich wierzących, aby nadal gorliwie
pielęgnowali kult Najświętszego Serca Pana Jezusa, przystosowując go do naszych czasów, ażeby dzięki temu mogli nieustannie czerpać z jego niezgłębionych bogactw i umieli z radością na nie odpowiadać…


Obietnice dla czcicieli Serca Pana Jezusa

  1. Dam im łaski, potrzebne w ich stanie.
  2. Ustalę pokój w ich rodzinach.
  3. Będę ich pocieszał w utrapieniach.
  4. Będę ich pewną ucieczką w życiu, a szczególnie w godzinę śmierci.
  5. Będę im błogosławił w ich przedsięwzięciach.
  6. Grzesznicy znajdą w mym Sercu źródło i ocean miłosierdzia.
  7. Dusze oziębłe staną się gorliwymi.
  8. Dusze gorliwe prędko dojdą do doskonałości.
  9. Będę błogosławił domom, w których wizerunek Serca mojego będzie czczony.
  10. Osoby, które będą to nabożeństwo rozszerzały, będą miały imię swoje wypisane w Sercu moim.
  11. Dam kapłanom dar wzruszania serc nawet najzatwardzialszych.
  12. W nadmiarze miłosierdzia Serca mojego przyrzekam tym wszystkim, którzy będą komunikować w pierwsze piątki miesiąca przez dziewięć miesięcy z rzędu w intencji wynagrodzenia, że miłość moja udzieli łaskę pokuty, iż nie umrą w mojej niełasce, ani bez Sakramentów świętych, a Serce moje będzie im pewną ucieczką w ostatniej godzinie

7 sposobów, by uczcić Najświętsze Serce Jezusa

  1. Oddanie

Gdy przyjmujemy Eucharystię, przyjmujemy Serce Chrystusa. Jezus daje nam swoje serce za każdym razem, gdy przystępujemy do Komunii, a jedyną rozsądną rzeczą, jaką możemy zrobić, to oddanie Mu w zamian naszych serc. Jednym z pięknych sposobów, by to zrobić, jest poświęcenie nas Najświętszemu Sercu Jezusa.

  1. Intronizacja

Jezus naprawdę jest królem – królem Kościoła, naszych rodzin i całego społeczeństwa. Intronizacji Najświętszego Serca jest doskonałym sposobem na wyrażenie panowania Chrystusa. Obraz Najświętszego Serca znajdujący się w naszych domach, przypomina nam, że Jezus jest naszym królem i że powinniśmy Go kochać i służyć Mu całym swoim sercem.

  1. Zadośćuczynienie

Imię Jezusa jest regularnie znieważane i nadużywane w mediach, literaturze i naszych codziennych rozmowach. Jednym ze sposobów, w jaki możemy okazywać miłość do Najświętszego Serca, jest dokonywanie aktów zadośćuczynienia za wyzwiska, jakie kierowane są w stronę Jezusa.

  1. Pierwsze piątki

Pan Jezus prosi o uczestnictwo we mszy, przystępowanie do spowiedzi i przyjęcie Go w Eucharystii w dziewięć kolejnych pierwszych piątków miesiąca. To oddanie jest ważne, ponieważ pamiętamy Mękę Pańską i śmierć naszego Pana w piątek. Jest to przede wszystkim nowenna, która przypomina nam o miłości Jezusa do nas i wpaja nam pragnienie naśladowania Jego ofiarnej miłości.

  1. Częsta modlitwa

Modlitwa jest oddechem życia duchowego i podstawowym sposobem, dzięki któremu wzrastamy w miłości do Boga i bliźniego. Częste zwracanie się do Najświętszego Serca jest doskonałym sposobem na modlitwę, ponieważ to apel do miłości i miłosierdzia Jezusa. Modlitwą do Najświętszego Serca może być spontaniczne wezwanie: „Najświętsze Serce Jezusa, zmiłuj się nad nami”.

  1. Naśladownictwo

Naśladowanie Najświętszego Serca zaczyna się od odwzajemniania miłości Chrystusowi i gotowości do poświęcenia dla Niego, ale obejmuje również miłość tych, z którymi spotykamy się na co dzień, w tym także ludzi, których szczególnie nie lubimy. Oznacza to miłowanie i przebaczenie naszym wrogom i tym, którzy nas prześladują. Oznacza to poświęcenie naszego życia innym.

  1. Działalność misyjna

Miłość Najświętszego Serca Jezusa to niesienie Jego miłości innym. To dzielenie się naszą wiarą z tymi, którzy mogliby z tego zrezygnować lub którzy nigdy nie słyszeli, że Chrystus nas kocha oraz daje nam swoje ciało i krew w Eucharystii. To świadczenie o tym, że Jezus jest naszym królem, któremu służymy z oddaniem. To również pełne miłości i cierpliwe niesienie naszych krzyży.