DUCHOWE PRZEŻYCIE WIELKIEGO TYGODNIA
Wielki Czwartek
W Wielki Czwartek wspominamy i przeżywamy ustanowienie Eucharystii i sakramentu kapłaństwa. Przeczytajcie w swoich rodzinach fragment Ewangelii opisujący ustanowienie Eucharystii (np. Łk 22,7–23) Zachęcam Was do uczestniczenia w Mszy św. Wieczerzy Pańskiej. Pamiętajcie o Komunii świętej.
W liturgii tego dnia wymownym znakiem jest obrzęd obmycia nóg 12 apostołom. Ten gest upamiętnia postawę Pana Jezusa, który podczas Ostatniej Wieczerzy umywał stopy Apostołom. W ten sposób potwierdził, że prawdziwa miłość realizuje się w służbie bez granic. Obrzęd umycia nóg pociąga za sobą logikę daru z siebie, który doprowadził Chrystusa do przyjęcia największych cierpień i śmierci. W tym geście chcę służyć jak Chrystus. I was zapraszam do podjęcia w tym dniu uczynków miłosierdzia, które są dziełami miłości, przez które przychodzimy z pomocą naszemu bliźniemu w potrzebach jego ciała i duszy. Postarajmy się o drobne „dzieło miłości” wobec osób najbliższych.
W tym dniu proszę was o modlitwę za wszystkich kapłanów. Proszę o szczególną modlitwę wspierającą nas kapłanów posługujących w naszej parafii.
Wielki Piątek
Wielki Piątek niech będzie dniem ciszy. To dzień postu ścisłego i wstrzemięźliwości od pokarmów mięsnych. Warto w tym dniu znaleźć czas, aby przed krzyżem przeprowadzić rachunek sumienia. Zachęcam do odprawcie wspólnie Drogę Krzyżową o 15.00 lub 18.00 lub 22.30.
Zachęcam też do wspólnego odmówienia Litanię do Najświętszego Serca Jezusowego, wszak odnowiony obraz Serca Jezusowego naszej świątyni to nie tylko potrzeba upamiętnienia 350 lat od objawień Serca Jezusa św. Małgorzacie Katarzynie Alacgue. Modlitwa ta stanie się dobrą okazją w czasie całonocnej adoracji Najświętszego Sakramentu wystawionego w Bożym Grobie.
Wielka Sobota
Przypominam, że w tym dniu w naszym parafialnym kościele oraz w kaplicy sporyskiej i przy krzyżu na Oklu jest błogosławienia pokarmów na stół wielkanocny. To wspaniała okazja by całymi rodzinami przyjść na ten obrzęd, poczuć moc rodziny i powrócić do starożytnej tradycji błogosławienia siebie w domach i rozpoczynania spożywania posiłków od znaku krzyża. Niech rodzice uczynią znak krzyża na czołach dzieci i odwrotnie, niech ten sam gest uczynią wobec siebie małżonkowie.
Nie zapomnijcie o ubogich. Podzielcie się produktami świątecznymi z nimi. Przynieście do świątyni aby członkowie zespołu Charytatywnego w waszym imieniu dostarczyli najbardziej potrzebującym.
Zapraszam na Liturgie wieczorną odnowienia przyrzeczeń chrzcielnych. Liturgia chrzcielna jest bowiem bardzo ważnym elementem liturgii Wigilii Paschalnej. Proszę o przyniesienie świecy – paschale, by przy zapalonej świecy wyznać wiarę i podążać za Chrystusem światłością świata.
Uroczystość Zmartwychwstania Pańskiego
Zachęcam Was do wspólnej uroczystej Mszy rezurekcyjnej zanim zasiądziemy do świątecznego śniadania w Niedzielę Wielkanocną. Przy wielkanocnym stole pamiętajcie o wszystkich chorych samotnych, ofiarach wojny, powierzajcie ich miłosierdziu Pana, który jest Życiem i Zmartwychwstaniem.
W południe przyjmijmy papieskie błogosławieństwo Urbi et Orbi („Miastu i Światu”). W tym dniu przekażcie Waszym bliskim życzenia wielkanocne, przesyłajmy sobie pozdrowienia świąteczne, nasze piękne chrześcijańskie – nieraz w bardzo pomysłowych formach – za pośrednictwem różnych komunikatorów. Publikujmy je w mediach społecznościowych. Niech całą rzeczywistość wypełni ta radosna wieść: „Jezus żyje! Pan prawdziwie zmartwychwstał! Alleluja!”. Pozdrawiajmy się paschalnym pozdrowieniem: Chrystus zmartwychwstał! Prawdziwie zmartwychwstał! Kreśląc znak krzyża na Waszych czołach i z serca błogosławię: W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.
LITURGIA WIELKIEGO TYGODNIA W NASZEJ PARAFII
WIELKI WTOREK – 26 marzec
godz. 16.00 ( Droga Krzyżowa na szczyt Dużego Grojca),
WIELKI CZWARTEK – 28 marzec
godz..18.00 ( Liturgia Wieczerzy Pańskiej z obrzędem obmycia nóg),
godz. 20.00-22.00 ( adoracją najświętszego Sakramentu w ołtarzu Ciemnicy),
WIELKI PIĄTEK – 29 marzec
godz. 15.00 – Droga Krzyżowa i koronka do Bożego Miłosierdzia,
godz. 18.00 – Droga Krzyżowa liturgia adoracji krzyża,
godz. 20.00- adoracja Pana Jezusa w grobie przez całą noc,
godz. 21.00 – Trzy części Gorzkich Żali z kazaniem pasyjnym,
godz. 22.30 – Droga Krzyżowa,
WIELKA SOBOTA – 30 marzec
godz. 9.00;10.00; 10.00; 11.00; 12.00 -poświęcenie pokarmów w kościele,
godz. 11.00 i 12.00 – poświecenie pokarmów na Oklu i w kaplicy sporyskiej,
godz. 18.00 – Liturgia światła i odnowienia przyrzeczeń chrzcielnych,
NIEDZIA ZMARTWYCHWSTANIA – 31 marzec
Godz. 6.00 – REZUREKCJA Z PROCESJĄ,
MSZE ŚWIĘTE: godz. 8.00; 9.30; 11.00 i 18.00 ( w kaplicy godz. 16.00),
PONIEDZIAŁEK WIELKANOCNY – 1 kwiecień
MSZE ŚWIĘTE: godz. 8.00; 9.30; 11.00 i 18.00 ( w kaplicy godz. 16.00),
PLAN ADORACJI PRZY BOŻYM GROBIE
godz. 20.00 – młodzież bierzmowana
21.00 – nabożeństwo Gorzkich Żali z kazaniem pasyjnym.
22.00 – nabożeństwo Drogi Krzyżowej
Adoracje poszczególnych dzielnic parafii:
23.00 – ul. Kamienna, Łagodna, Okopowa, Okrężna, cz. Sporyskiej do Kamiennej
24.00 – ul. Za Łyską, Pod Łyską, Pod Szkołą, Na Oklu, Cisowa, Sosnowa, Orzechowa, Pierwogóra, Partyzantów, Spacerowa
1.00 – ul. Grabowa, Stokowa, Kwiatowa, Potoczna, Pszczelna, Górska, Kątowa, Kolista, cz. Sporyskiej do Pszczelnej
2.00 – ul. Habdasówka, Nad Koszarawą, lsep, Pola Lisickich, Wiklinowa, Osiedlowa, Boczna,
3.00 – ul. P. Skargi, ks. Dzidka, Reymonta, Os. Reymonta,
4.00 – ul. Kopernika, os. Kopernika
5.00 – ul. Grobla, Nad Stawem, Grunwaldzka, Matejki
6.00 – ul. Grapa, Cicha, Turystyczna, Klonowa, Reja, Kilińskiego
7.00 – ul. Podgórska, Poprzeczna, cz. Sporyskiej do mostu, Wspólna, Wapienna, Grojec, Magnoliowa
8.00 – Róże Różańcowe (wszystkie grupy)
9.00 – Dzieci ze świetlicy parafialnej, dzieci szkól podstawowych
XIV NOC KONFESJONAŁÓW W KOŚCIOŁACH
W CAŁEJ POLSCE
Żywiec Sporysz 29 marca od godz. 20.00 –do godz. 6.30 30 marca)
Po raz czternasty w wielu kościołach w całym kraju, w okresie Wielkiego Tygodnia, odbędzie się Noc Konfesjonałów – oddolna inicjatywa duchownych, umożliwiająca osobom zabieganym przystąpienie w późnych godzinach wieczornych lub w nocy do spowiedzi przed Świętami Wielkanocnymi. – W nocy nie ma pośpiechu, jest cisza, miasto śpi.
W kościele, w półmroku, człowiek jest sam na sam z Bogiem.
Zwyczaje ludowe
Topienie Judasza.
W Wielką Środę rozkrzyczany korowód wiejskiej młodzieży ciągnie po całej wsi wypchaną słomą kukłę, mającą przedstawiać Judasza. Wiele jest przy tym śmiechu i śpiewów. Po wywleczeniu kukły poza obręb wsi wrzucano ją do wody i rzucano weń kamieniami, dopóki nie poszła na dno.
Pogrzeb żuru i śledzia
Dawniej w Polsce przestrzegano postu bardzo gorliwie, wyrzekając się nie tylko mięsa i tłuszczów roślinnych, ale nawet nabiału i cukru. W większości pożywienie wielkopostne stanowił żur i śledzie. Nic więc dziwnego, że pod koniec Wielkiego Postu, najczęściej w Wielki Piątek, wszyscy mieli już dosyć tej strawy i urządzali tzw. pogrzeb żuru i śledzia. Wśród okrzyków radości, ze śpiewem i z zachowaniem staropolskiego ceremoniału, wynoszono uprzykrzone artykuły z domów, wrzucano do dołu wykopanego poza terenem wsi i zakopywano, odrzekając się od tej strawy na cały rok. W niektórych regionach, np. w krakowskim, ludność wiejska zakopywała także garnek z popiołem, będący symbolem zakończenia czasu smutku i pokuty, a nadejścia czasu radości.
Święconka
W Wielką Sobotę odbywa się uroczyste święcenie pokarmów. Niegdyś księża jeździli do domów wiernych, aby tam poświęcić wszystko jedzenie, które miało być spożywane w czasie Niedzieli Zmartwychwstania. Na przełomie XVIII i XIX wieku jednak zaniechano tego zwyczaju. „Święcone” swymi tradycjami sięga czasów pogańskich, jednak Kościół uświęcił te tradycje, błogosławiąc byt doczesny, aby w ten sposób podkreślić, że „wszystko dla nas i dla naszego Zbawiciela”. Zawartość koszyczka ze święconką różni się w zależności od rejonu Polski. W jego skład wchodzi jednak zwykle baranek, zrobiony z kłosów zbóż, chleba lub cukru. Ma on symbolizować Baranka-Chrystusa i Jego zwycięstwo. Poza tym każdy chyba koszyczek zawiera kawałek chleba, ponieważ Jezus jest naszym Chlebem Życia, kiełbasę, sól, a także chrzan doprawiony cukrem, który nam przypomina, że gorzka męka Chrystusa została osłodzona cudem zmartwychwstania. Nigdzie oczywiście nie mogło zabraknąć barwnych pisanek, ponieważ jajka są symbolem nowego życia. Warto także wspomnieć o słodkich wypiekach, gdzie główne miejsce zajmują „baby wielkanocne”, a także różnego rodzaju placki i mazurki. Po powrocie z kościoła należało ze święconką trzykrotnie obejść dom dookoła, aby w ten sposób odpędzić złe moce. Pisanki – nie wiadomo dokładnie, skąd wywodzi się zwyczaj malowania jajek. Jedni twierdzą, że św. Magdalena dowiedziawszy się o zmartwychwstaniu Jezusa pobiegła do domu i zobaczyła, że wszystkie jajka stały się kolorowe. Inna wersja przypisuje to Matce Bożej, która błagając Piłata o darowanie życia Synowi, zaniosła jego dzieciom kolorowe jajka w prezencie. Malowanie jajek na Wielkanoc, to tradycja wciąż żywa i szeroko rozpowszechniona, chociaż dziś już rzadko zdobi się je w tak kunsztowne i wyszukane wzory, jak dawniej. Barwy pisanek mają swoje symboliczne znaczenie; tak więc fioletowa i niebieska oznacza żałobę i Wielki Post, czerwona – krew Chrystusa przelana na krzyżu za nasze grzechy, a zielona, brązowa i żółta – radość ze zmartwychwstania. Najłatwiej było zawsze pomalować jajka na jeden kolor (tzw. kraszanki). Używano do tego różnych naturalnych barwników, jak na przykład łupinek z cebuli, kwiatów malwy, kory dębowej lub olszowej. Ornamenty uzyskiwano „pisząc” na nich przed malowaniem roztopionym woskiem (pisanki), aby farba nie pokryła powoskowanych wzorów. Dawniej wierzono, że jajka posiadają moc magiczną i chronią przed złymi duchami. Często zakopywano je w polu, aby zapewnić sobie dobry urodzaj, lub w kurnikach, aby kury dobrze niosły.
Tłuczenie jaj
W Niedzielę Wielkanocną młodzież na wsiach polskich wyrusza na tradycyjne „tłuczenie jaj”. Każdy z zawodników trzyma w ręku pisankę i stuka się nią ze swoim sąsiadem. Czyje jajko pęknie najpierw, ten odpada z gry i musi oddać zwycięzcy swoją uszkodzoną pisankę. Wygrywa ten, komu trafi się jajko o szczególnie twardej skorupce i uzbiera najwięcej pisanek, którymi potem obdarza dziewczęta.
Śmigus Dyngus
W gwarze ludowej zwany „lanym poniedziałkiem”. Początki tego zwyczaju giną w mrokach czasu. Niektórzy twierdzą, że zwyczaj wzajemnego oblewania się wodą w Poniedziałek Wielkanocny pochodzi z Jerozolimy, gdzie przeciwnicy chrześcijaństwa mieli jakoby przy pomocy wody rozpędzać wiernych, zbierających się w celu rozpamiętywania zmartwychwstania Chrystusa. Inni widzą w tym symbol masowego chrztu, obmycia z grzechu i odrodzenia do nowego życia. Jakakolwiek przyczyna – zabawy jest przy tym niemało! Polewanie wodą dziewcząt oraz smaganie ich po nogach rózgami (śmigus), czy też wręczanie sobie nawzajem podarków (dyngus) straciły już dzisiaj wiele na swym pierwotnym dostojeństwie, lecz są nadal hucznie obchodzone tak na wsiach, jak i w miastach.
WIELKI POST Z MATKĄ BOLESNĄ
Boleść szósta – Zdjęcie z krzyża
Maryjo ja już naprawdę nie mam sił. Siedzę zbolała i z trudem podnoszę wzrok ku Tobie. Skąd Ty masz siłę? Przecież widok przed nami to istne cmentarzysko nadziei. Tłum gapiów powoli się rozchodzi, a Ty szepczesz modlitwę
„Błogosławiony Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa, Ojciec miłosierdzia i Bóg wszelkiej pociechy, Ten, który nas pociesza w każdym naszym utrapieniu, byśmy sami mogli pocieszać tych, co są w jakiejkolwiek udręce, pociechą, której doznajemy od Boga. Jak bowiem obfitują w nas cierpienia Chrystusa, tak też wielkiej doznajemy przez Chrystusa pociechy”.
Tyle razy byłam już przy śmierci bliskich. Trudny to moment: gromnica dogasa, ktoś wycofuje się delikatnie, na palcach, z kata pokoju słychać tylko cicho odmawianą Koronkę do Miłosierdzia Bożego.
I wciąż uczę się od Ciebie trwać do końca. Ty czekasz na Jesusa, by jeszcze fizycznie z Nim pobyć, by Go przytulic, wziąć w bolesne ramiona matki.
Maryjo, pamiętasz Betlejem, Nazaret, Kanę…? Jezus potrafił przybiec, przytulic się, ucałować cię, a teraz nie może już nic… po ludzku. A Ty Go tulisz jak niemowlę, bo to wciąż Twój Jedyny, Kochany Syn. Maryjo – ból rozdziera mi serce.
Co bardziej bolało – patrzeć na martwe dziecko, czy słuchać drwin i śmiechów tych, którzy tej śmierci nie doświadczyli w sercu. Tych, co zadali rany Jemu i Tobie i trwając w zawinionej nieświadomości teraz spokojnie wracali do domów lub jeszcze rzucali losy, by cos mieć na własność po całej tej dziwacznej scenerii.
Maryjo, ja też trochę odszedłem. Klęczę w oddali, spoglądam na krzyż i nie śmiem się zbliżyć. Jezus był i ciągle jest dla Ciebie wszystkim. Dlatego pewnie nie mogę zajmować Jego miejsca ani w Twoim życiu, ani w codzienności kogokolwiek. Chce się teraz nauczyć współczucia. Moje skamieniałe na wiele rzeczy serce, przy tej scenie znów drgnęło, odczuło ból, który przecież już wcześniej przeszył Twoje wnętrze.
Tyle już razy krzyczałem do Boga, że On nie ma litości, patrząc jak się wiję w bólach, bezsilnie szukając tylko ludzkich wyjść i zabezpieczeń. Patrzyłaś Matko na ten trudny moment śmierci Jezusa i nie prosiłaś, by skrócono Jego mękę, by zastosowano jakąś lżejszą, humanitarną formę eutanazji.
Matko Ukochana, razem ze mną są tu wszyscy, którzy boją się ostatnich posług przy umierających, omijają hospicja, domy starców, oddziały w szpitalach dla dzieci z chorobami nowotworowymi… a potem spazmują na widok martwego ciała i szukają najlepszych firm pogrzebowych, byle tylko nie pozostać człowiekiem do końca. Przyprowadzam do Ciebie tych, którzy walczą o „szczęśliwą śmierć na życzenie”, albo stale podnoszą ceny lekarstw, by utrudnić do nich dostęp.
Dziękuję Ci Maryjo, że i teraz stajesz w obronie życia, że chronisz martwe już ciało Jezusa, wyrażając w ten sposób wiarę, ze to jeszcze nie kres, ale początek nowego…
Złącz swój głos z moja modlitwą i wyproś nowe siły.
NOWE WŁADZE KONFERENCJI EPISKOPATU POLSKI.
Na czele stanął metropolita gdański abp Tadeusz Wojda
Metropolita gdański abp Tadeusz Wojda jest pallotynem. Przez 27 lat pracował w Watykanie w Kongregacji ds. Ewangelizacji Narodów jako współpracownik papieży Benedykta XVI i Franciszka. Święcenia biskupie przyjął w 2017 r., obejmując archidiecezję białostocką. W 2021 r. papież mianował go metropolita gdańskim.
Jako zawołanie biskupie abp Tadeusz Wojda przyjął słowa z Ewangelii wg św. Marka 13,10 „Oportet praedicari Evangelium” (Aby była głoszona Ewangelia). Hierarcha ma 67 lat.Tadeusz Wojda urodził się 29 stycznia 1957 r. w Kowali na Kielecczyźnie, w rodzinie wielodzietnej. Jego młodszy brat jest księdzem, tak jak on, w Stowarzyszeniu Apostolstwa Katolickiego (pallotyni), a starsza siostra jest w Zgromadzeniu Sióstr Elżbietanek Cieszyńskich.
Arcybiskup Józef Kupny, metropolita wrocławski, zastępcą Przewodniczącego Konferencji Episkopatu
Abp Józef Kupny urodził się 23 lutego 1956 roku w Piekarach Śl. – Dąbrówce Wielkiej. Święcenia kapłańskie przyjął 31 marca 1983 roku w Katowicach z rąk biskupa katowickiego Herberta Bednorza. Sakrę biskupią przyjął 4 lutego 2006 roku. 18 maja 2013 roku został ogłoszony Arcybiskupem Metropolitą Wrocławskim. Ingres do Katedry Wrocławskiej odbył się 16 czerwca 2013 roku.
Zadania przewodniczącego KEP
- Ma prawo zabierać głos w sprawach publicznych, kiedy wymaga tego dobro Kościoła. Ponadto przedstawia kandydatów na przewodniczących komisji, rad, zespołów, duszpasterzy krajowych różnych środowisk i polskich instytucji katolickich za granicą.
- Reprezentowanie Konferencji na zewnątrz, a także zwoływanie Rady Stałej, zebrania plenarnego, Rady Biskupów Diecezjalnych oraz przewodniczenie ich obradom. Ponadto zaprasza, wyjątkowo i w szczególnych przypadkach, na zebranie Konferencji inne osoby, po wysłuchaniu Prezydium. Przesyła też sprawozdania i dokumenty z zebrań plenarnych oraz Rady Biskupów Diecezjalnych do Stolicy Apostolskiej, za pośrednictwem Nuncjatury Apostolskiej. W przypadku prawnej przeszkody przewodniczącego funkcję tę pełni jego zastępca.