5 stycznia 202513 stycznia 2025

WYDARZENIA DUSZPASTERSKIE

 

Refleksja nad Słowem Bożym (J 1,1-18).

 

 NASZE POCHODZENIE

Skąd jesteśmy, jaki nasz rodowód? – to pytanie, które najczęściej się pojawia, gdy zastanawiamy się nad tym, kim jest człowiek. Różne są też na ten temat teorie. Jedni twierdzą, że ziemia, czyli materia jest naszą matką. Inni znowu mówią, że nie tylko. W prologu do swojej Ewangelii św. Jan napisał: „Była światłość prawdziwa, która oświeca każdego człowieka, gdy na świat przychodzi”. A św. Paweł w liście do Efezjan mówi: „W Nim bowiem wybrał nas przed założeniem świata…” Z tekstów tych wynikają dwie sprawy: pierwsza, która mówi, że człowiek nie cały narodził się z ziemi, a druga, że Bóg miał ideę człowieka jeszcze przed stworzeniem świata. Innymi słowy, każdego z nas wymyślił Bóg, gdzieś w bezkresach swego umysłu, swej wszechmocy i miłości. Mało tego, przeznaczył nas na swoich przybranych synów.

Bóg jest tym, Który wymyślił moją twarz, nad którą niemiłosiernie znęca się czas, codzienne życie, choroby i inne nieszczęścia. Tę twarz zostawię światu, ale tę ostateczną, która nadaje kształt memu człowieczeństwu, da mi Ojciec Niebieski w dniu ostatnim, gdy przyjdzie mój czas. Rzecz ciekawa, istnieje podobieństwo naszego pochodzenia do rodowodu Chrystusa. Ale jest to sprawa nie tylko podobieństwa, ale życia i mocy. Ta moc, pochodząca od Boga, daje nam możliwość życia godnego dzieci Bożych, czyli uświęcania się, a także perspektywę wieczności. Świadomość tego faktu jest nam bardzo potrzebna. Obok nas bowiem żyją ludzie mający inną wizję człowieka. Są przekonani, że człowiek jest tylko produktem ziemi, że nie nosi w sobie żadnej pozaziemskiej przyszłości, a jego starcza twarz będzie twarzą ostatnią. My natomiast jesteśmy przeświadczeni, że nosimy w sobie tajemnicę synostwa Bożego, że nasze prawdziwe, ostatnie oblicze ciągle jest jeszcze ukryte w Bogu.

 

  1. Do przemyślenia:

Jakie jest moje pochodzenie w świetle wiary?

Jaka jest chrześcijańska wizja człowieka?

Jakie jest podobieństwo mego pochodzenia do rodowodu Chrystusa?

  1. Do wykonania:

Będę żył tak, by obraz Boży we mnie, był coraz bardziej wyrazisty.

Uroczystość Trzech Króli

Refleksja nad Słowem Bożym (Mt 2,1-12).

 

POKONAĆ PRZESTRZEŃ

Mędrcy mieli do pokonania dwie przestrzenie: terytorialną i wewnętrzną. Przez pierwszą prowadziła ich gwiazda, przez drugą – potrzeba prawdy. Owo wewnętrzne światło, z którym, jak mówi Ewangelia, rodzi się każdy człowiek. Wiedzą o niej wszyscy mędrcy i ludzie myślący. Tę przestrzeń musi pokonać ludzki rozum i ludzka myśl, zanim odnajdzie Boga. Sukces Mędrców nie polegał na tym, że pokonali trudności związane z podróżą i odnaleźli Matkę i Dziecko, ale na tym, że oni uwierzyli w to, co Matka Boża im powiedziała, a w Dziecku spoczywającym obok, dojrzeli tajemnicę Boga. Tyle przecież było matek, tyle dzieci. Dlaczego właśnie to Dziecko? Te pytania i myśli powodują, iż powstaje przestrzeń między człowiekiem a tajemnicą Boga. Człowiek mający swoje doświadczenia, wiedzę, własną wizję świata, musi wyminąć swoją wielkość, pozostawić na boku swoją kompetencję i swoją prawdę – musi zgiąć kolana, jeżeli chce osiągnąć pełnię swego człowieczeństwa i dotrzeć do prawdy o sobie i o Bogu.

W życiu ludzkim są dwie gwiazdy. Jedna wskazuje kierunek nogom, a druga świeci wewnątrz i mówi, że w pewnym momencie mędrzec musi odłożyć swoje mądrości, że małe Dziecko może być Kimś, przed Kim trzeba pochylić czoło i otworzyć swój skarb.

Dla nas właśnie ważna jest ta gwiazda, która świeci w naszym wnętrzu. Owa „Światłość, która oświeca każdego człowieka przychodzącego na świat”. Obecnie przestrzeń geograficzna, dzięki udogodnieniom technicznym bardzo się skurczyła, ale przestrzeń duchowa mocno się wydłużyła. Narosło dużo ciężkich i gorzkich doświadczeń, narosła podejrzliwość ludzkiego umysłu i serca. Dlatego wszyscy potrzebujemy tej wewnętrznej gwiazdy, która by nam pomogła pokonać przestrzeń naszej dumy i dotrzeć do prawdy – do Boga.

Ślady naszych stóp na drodze do dzisiejszego Betlejem są widoczne w wielu poczynaniach szlachetnych i dobrych. To jest złoto naszego życia. Są też ślady aktywności naszego ducha. Jest poszukiwanie prawdy, która czasem jest modlitwą i kadzidłem, a czasem goryczą mirry i cierpieniem niepewności, zawodem i udręką. Tak czy owak, wszyscy winniśmy iść do Betlejem. Kierunek poszukiwań i sposób zachowania wskazali nam Mędrcy.

 

Do przemyślenia:

Czy jest we mnie potrzeba Prawdy?

Czy jej szukam?

Czy staram się tą Prawdą żyć?

Czy potrafię ją dostrzec u innych?

Światowy Misyjny Dzień Dzieci

W uroczystość Objawienia Pańskiego, od ponad 70 lat, obchodzony jest Światowy Misyjny Dzień Dzieci. Jest to również święto patronalne dzieciaków z PDMD, bo dzieci są jak Pan Jezus w Betlejem… Nie głoszą nauk, nie czynią cudów, nie kierują losami świata, ale po prostu SĄ. Swoim świadectwem radości wiary, zainteresowania braćmi i siostrami na całym świecie  głoszą Ewangelię, czyli pokazują Bożą miłość. Podczas Zgromadzenia Ogólnego Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ) w 1954 roku ustalono, że jeden dzień w roku ma być obchodzony jako Międzynarodowy Dzień Dziecka. Ma on na celu przypomnieć dorosłym o wartości każdego dziecka, o jego prawach i obowiązkach, i o konieczności troski o dzieci.

Papież Pius XII!  w  1950 r. postanowił, że co roku 6 stycznia, czyli w uroczystość Objawienia Pańskiego, ma być obchodzony jako Światowy Misyjny Dzień Dzieci i jednocześnie święto patronalne Papieskiego Dzieła Misyjnego Dzieci!  6 stycznia 1951 r. PDMD i dzieci świata świętowały po raz pierwszy w historii. Nie przez przypadek na to misyjne święto dzieci został wybrany 6 dzień stycznia. Wtedy to w całym Kościele wspominamy chwile, gdy do Dzieciątka w Betlejem przyszli Trzej Mędrcy. Nie pochodzili oni z wierzącego narodu Izraela. Byli poganami, czyli tymi, którzy nie znali Pana Boga. Obserwując gwiazdy i przyrodę, już wcześniej zrozumieli, że „jakiś” Bóg musi istnieć i to wszystko prowadzić, ale nie znali Go, nie wiedzieli, kim jest i jaki jest. Kiedy jednak zobaczyli Jezusa, natychmiast rozpoznali w Nim Boga. Dzięki Bożej łasce zrozumieli, że to małe leżące i płaczące Dziecko jest Synem Bożym. Jest królem wszechświata, Bogiem i Człowiekiem, który odda życie za zbawienie ludzi. Pan Jezus był wtedy niemowlęciem (a może nawet noworodkiem J), nic jeszcze nie mówił, nie nauczał, nie czynił cudów, nie błogosławił. A jednak całym sobą pokazał Mędrcom, kim jest. Po spotkaniu z Jezusem Trzej Mędrcy w drodze powrotnej do swoich krajów zaczęli mówić o Nim. Opowiadali wszystkim, że się narodził Syn Boży, Zbawiciel. Po prostu już wtedy głosili Dobrą Nowinę, a zatem byli misjonarzami. Misjonarzami są też dzieciaki z Papieskiego Dzieła Misyjnego Dzieci. Same się formują, a wiec poznają lepiej Pana Jezusa i Kościół, a później wieść o miłości Boga głoszą innym swoim świadectwem życia, zaangażowaniem w parafii i szkole, modlitwą za dzieci świata i misjonarzy.

 

Sprawozdanie Duszpasterskie za Rok Pański 2024

Zakończyliśmy Rok Pański 2024, który był dla nas ludzi wierzących Rokiem Modlitwy z wprowadzeniem relikwii bł. Carlo Acutis, oraz Rokiem Jubileuszy; 350 l. Objawień Najświętszego Serca Jezusowego siostrze zakonnej  św. Małgorzacie Marii Alacogue, 45 l. kapłaństwa ks. Franciszka Wróbla i 50 l kapłaństwa ks. Józefa Caputy

1.Wybrane wydarzenia z życia naszej wspólnoty parafialnej

Początek 2024 roku upłynął nam w naturalnym i znanym rytmie: odbyły się odwiedziny kolędowe, które były okazją do wspólnej modlitwy, spotkań i rozmów na wiele wartościowych tematów. Odwiedziliśmy „na zaproszenie” blisko 1500 rodzin z naszej parafii.  Tradycyjnie w Uroczystość Objawienia Pańskiego wspólnota Damaszek reprezentowała naszą parafię na Żywieckim Orszaku Trzech Króli, a grupy parafialne zorganizowały Wieczór Kolędowy. W parafii gościliśmy wiele kapel kolędniczych i Zespołów Regionalnych z repertuarem kolęd. Czas kolędowania zakończyła Żywiecka Orkiestra Dęta z koncertem kolędowo noworocznym. Pod koniec marca przeżyliśmy Rekolekcje Wielkopostne, podczas których sprowadzono z Rzymu relikwie bł. Carlo Acutis- apostoła Eucharystii. Był to czas przygotowania paczek żywnościowych dla 40 najuboższych seniorów naszej parafii na stół wielkanocny. W wigilie niedzieli Miłosierdzia(6 kwietnia) ks. bp. Piotr Greger udzieli sakramentu bierzmowania młodzieży naszej parafii. Z kolei 5 maja był dniem Uroczystości I Komunii w parafii. W dniu 6 czerwca wiele rodzin z parafii uczestniczyło w 8 Żywieckim Marszu dla Życia i Rodziny. We wspomnienie Matki Bożej Nieustającej Pomocy (27 czerwca) rozpoczęliśmy rekolekcje przed uroczystością 70-lecia obecności cudownej ikony Maryi, przywiezionej do Żywca z Rzymu przez Ojców Redemptorystów0. W dniu 30 czerwca głównym uroczystościom Maryjnym przewodniczyłem ks. bp. Piotr Greger. W wakacje tradycyjnie organizowaliśmy półkolonie dla dzieci ze świetlicy parafialnej „Radość” i młodszych ministrantom. Wraz w opiekunami organizacji podjął się ks. wikariusz Marcin Mendrzak. Tradycję wiązanek ziół i kwiatów na uroczystość Matki Bożej Zielnej podtrzymują Asysta Żywiecka, która przy tej okazji zbierała środki finansowe na renowacje sztandaru Asysty. W dniu 29 sierpnia dwa autokary pielgrzymów uczestniczyło w zakończeniu Żywieckiej Pielgrzymki Pieszej na Jasną Górę. 8 września przeżyliśmy parafialne Dożynki, a 15 września odpust  w kaplicy za mostem ku czci Podwyższenia Krzyża połączony z festynem z okazji zakończenia wakacji. Pod koniec września Polskę południowo zachodnią nawiedziła powód wyrządzając wiele zniszczeń. W ramach pomocy parafianie hojni wsparli powodzian finansowo jak również pomocą na miejscu jednostką OSP Sporysz, a  w dniu 6 października parafianie wsparli finansowo naszych strażaków w zakupie samochodu terenowego. 12 października przeżywaliśmy Jubileusz 45 l. kapłaństw a ks. Franciszka Wróbla, a na sumie odpustowej ku czci Chrystusa Króla Jubileusz 50 l. kapłaństwa ks. Józefa Caputy. Do tej uroczystość odpustowej przygotowały nas rekolekcje prowadzone przez o. Waldemara, redemptorystę z Lublina. Całość duszpasterskiej działalności zakończyła tradycyjna Pasterka Góralska, przy rekordowej ilości zarówno muzykantów jak i harnasi beskidzkich, Rok zakończyliśmy nabożeństwem przebłagalno-dziękczynnym z uroczystym Te Deum.

2.Sakramenty i Sakramentalia

  • Parafię zamieszkuje obecnie około 4 400 osób (blisko 1550 rodzin)
  • W niedzielnej Eucharystii uczestniczy regularnie ok. 1700 osób, a komunie św. przyjmuje ok. 900 osób. Rozdano 79 tyś Komunii św.
  • Ochrzczonych zostało 22 dzieci;
  • I Komunię przyjęło: 74 dzieci;
  • Rozdano
  • Sakrament bierzmowania przyjęło: 42 osób;
  • Węzłem małżeńskim złączonych zostało 6 par;
  • Odwiedzamy z posługą sakramentalną co miesiąc 80 chorych w domach i 60 w Domach Starców; Ks. kapelan posługujący w Szpitalu Żywiec udziela codziennie sakramentu namaszczenia i Komunii
  • Odprowadziliśmy na miejsce wiecznego spoczynku 62 osoby;

3.Sprawy gospodarcze

Ze składek, darowizn, akcji zbiórkowej  zebranych w 2024 roku zostały opłacone:

  • Opłaty stałe utrzymana parafii
  • Opłaty na kurie diecezjalną
  • Opłaty za akcje zlecone charytatywne w diecezji( dla Ukraińców i powodzian) i parafii( dla dzieci , seniorów, strażaków, dzieci chorych)
  • Opłaty za remonty i przebudowy ( salki domu parafialnego, bieżące naprawy, pielęgnacja terenu wokół kościoła i kaplicy.)
  • Opłaty za nowe inwestycje( ołtarz Matki Bożej Nieustającej Pomocy, nowa instalacja elektryczne i elektroniczna w całym kościele, rozliczenie z wykonawcami zew. przyłącze gazowe na plebanie i do kościoła)

4.Plany inwestycyjne:

W nowym  roku kalendarzowym  planujemy:

  • Realizacja przyłącze wew. gazowe na plebanie i do kościoła oraz domu parafialnego
  • Dokończenie malowania nawy głównej kościoła
  • Zamontowanie płaskorzeźby Chrystusa Króla na frontonie kościoła jako wotum za Jubileusz Roku Świętego
  • Zamontowanie witraża maryjnego w kaplicy Matki Bożej Nieustającej Pomocy
  • Dokończenie realizacji Ołtarza Krzyża w krypcie pod chórem

5.Podziękowania

Na zakończenie 2024 roku pragnę z serca podziękować Wam za piękne świadectwo wiary, jakie dajecie każdego dnia; za wielką dojrzałość i odpowiedzialność oraz zaangażowanie w życie naszej wspólnoty parafialnej. Dziękuję wszystkim pracownikom wolontariuszom sponsorom, ludzi dobrej woli i wielkiego serca. Dziękuje kapłanom współpracownikom i tym którzy okazyjne pomagają w duszpasterstwie. Dziękuje grupom działającym przy parafii zarówno modlitewnym jak i ewangelizacyjnym i charytatywnym.  Jeszcze raz dziękuję za wszelkie dobro okazywane sobie nawzajem, a także za współodpowiedzialność za siebie i  naszą piękną świątynię i kapice. Bóg zapłać!

Ks. Adam Hopciaś proboszcz

RELACJA Z UROCZYSTOŚCI ROZPOCZĘCIA

ROK JUBILEUSZOWY 2025

W PARAFII CHRYSTUSA KRÓLA

W ŻYWCU SPORYSZU

Jak przeżyliśmy go w naszej parafii?

Jubileusz w Watykanie rozpoczął się 24 grudnia otwarciem Drzwi Świętych przez papieża Franciszka. Jubileusz w naszej diecezji rozpoczęli ks. biskupi 29 grudnia w katedrze w Bielsku Białej i konkatedrze w Żywcu. Jubileusz w naszej parafii zaplanowany na 5 stycznie 2025 r. wpisał się w dwa inne Jubileusze ważne dla parafian – Jubileusz 350. rocznica objawień Serca Pana Jezusa św. Małgorzacie Marii Alacoque oraz 20. rocznica śmierci św. Jana Pawła II.

 Relacja z Jubileuszu

O godz. 10.45 zebrani wierni z kapłanami  przed kościołem śpiewali kolędy z Dziecięcym Zespołem Regionalnym ”Górolicki od Pewlicki”.
Około godz. 10.55 zabrzmiała pasterska trąbita sygnalizująca rozpoczęcie Jubileuszu i nastąpiło uroczyste otwarcie  drzwi naszego kościoła; Słowami w Imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen ks. proboszcz otworzył symboliczne drzwi do świątyni. Został wniesiony krzyż i ewangeliarz Pismo sw. które następnie  umieszczono przy ołtarzu Matki Bożej Nieustającej Pomocy. Będą tam wraz z Drzwiami Świętymi jako symbole Roku Jubileuszowego do 24 grudnia 2025 r. O godz. 11.00 rozpoczęła się Msza św. obrzędem pokropienia wiernych wodą święconą. W tym dniu od rana modlono się przed Najświętszym Sakramentem na porannych Mszach św. o błogosławione owoce tego Roku Jubileuszowego dla wszystkich parafian.

W tym Roku Jubileuszowym będzie nam towarzyszyło Miłosierdzie Boże i Maryja Nieustającej Pomocy – Matka Nadziei!