Refleksja nad Słowem (Mt 21,1-11).
ZMIENNY JEST CZŁOWIEK
Wydarzenia z Niedzieli Palmowej zmuszają nas do zadumy nad człowiekiem. Wjeżdżającego do Jerozolimy Chrystusa witały tłumy okrzykami: „Hosanna Synowi Dawidowemu”. W Wielki Piątek te same tłumy krzyczały: „Ukrzyżuj Go, ukrzyżuj!”. Co stało się z tymi ludźmi? W ciągu kilku dni z przyjaciół Chrystusa stali się Jego wrogami? Czy, aż tak może się mylić człowiek? Przecież Chrystus w niczym ich nie zawiódł? To nie był problem pomyłki, ale osobowości człowieka, który jest zmienny, łatwo ulega nastrojom i podszeptom, a co gorsza, pozwala sobą manipulować.
Do niedawna Kościół i Ojciec Święty byli w Polsce symbolem tego, co dobre, sprawiedliwe i wolne. Obecnie pod wpływem pewnych ludzi, którym Kościół stal się niewygodny, rozpoczął się na niego atak. Nie wydaje mi się, by sprawiły to niewłaściwe wystąpienia niektórych duchownych i polityków o obedjencji chrześcijańskiej. W kontekście tego, czym jest Kościół i jaka jest jego rola w świecie, ten rodzaj wystąpień jest czymś absolutnie marginalnym i nie powinien wpływać na ujemny stosunek katolików do Kościoła. Tymczasem stały się one, dla pewnych ludzi, pretekstem nie tylko do dystansowania się od Kościoła, ale także do jego atakowania jako instytucji. Jest to tym bardziej dziwne, że często są to ludzie wywodzący się z kręgu tych, którzy w pewnym okresie śpiewali Kościołowi „hosanna”. Kościół był i jest, mimo słabości i grzeszności jego sług, nosicielem nauki Jezusa Chrystusa. I dlatego każdy atak na Kościół jest atakiem na Chrystusa. Jest okrzykiem: „Ukrzyżuj Go!
ZADANIE NA TYDZIEŃ
- Do przemyślenia:
Czy w krzyku tłumu, domagającego się śmierci Chrystusa, nie słyszę swego głosu: „Ukrzyżuj Go”?
- Do wykonania:
Zwrócę uwagę na to, by w tym tygodniu moja postawa na każdy dzień była chrześcijańska
Wydarzenia w Kościele – Wielki Tydzień
Wielki Tydzień – jak sama nazwa wskazuje – oznacza, że dokonały się w owych dniach największe Tajemnice związane z Odkupieniem rodzaju ludzkiego: Oto Chrystus Pan poniósł śmierć na krzyżu i zmartwychwstał. Nad te wydarzenia historia zbawienia nie zna większych zdarzeń. Dlatego słusznie te święte dni nazwano jako: Wielki Tydzień. Jest to wyjątkowy czas. Kolejny liturgiczny czas, w którym wydarzenia z przeszłości w sposób sakramentalny dokonują się na naszych oczach. Głębokie przeżycie i zrozumienie Wielkiego Tygodnia – pozwala odkryć sens życia, odzyskać nadzieję i wiarę. Same Święta Wielkanocne, bez prawdziwego przeżycia i uczestnictwa w poprzedzających je dniach: nie staną się dla nas czasem przejścia ze śmierci do życia, nie zrozumiemy wielkiej Miłości Boga do każdego z nas. Wiele polskich rodzin niestety przeżywa Święta Wielkanocne w taki sposób, że następuje zubożenie ich głębokiej treści.
W Wielkim Tygodniu robi się gruntowne porządki i zakupy – że często brakuje czasu i sił na pójście do kościoła w Wielki Czwartek, Wielki Piątek czy nawet Wielką Sobotę. Nie pozwólmy, by tak stało się w naszych rodzinach. Obrzędy liturgiczne Wielkiego Tygodnia powinny skupić całą naszą uwagę i świadomość na wydarzeniach, które przecież bezpośrednio związane są z Tajemnicą Odkupienia człowieka. Dlatego jesteśmy w Wielkim Tygodniu w sposób szczególny zaproszeni, by wzbudzić w sobie zadumę, refleksję i wielką wdzięczność wobec Chrystusa za dar naszego odkupienia, co powinno doprowadzić nas do pojednania z Bogiem w sakramencie Pokuty.
Z życia ostatnich dni Pana Jezusa
Po drodze do Jerozolimy przez Górę Oliwną towarzysząca Jezusowi gromada oddała Mu hołd. Jechał na osiołku, jak król z proroctwa, śpiewano psalm z akcentami mesjańskimi, na drodze rzucano zieleń, jak pod nogi nadchodzącego władcy. W sadach oliwnych pełno było gałązek, bo oliwki przycina się zimą krótko po zbiorach, tak jak u nas wierzby. Liście palmowe witających przypominały zielone bukiety „lulab”, których używano w świątyni – od nich wywodzą się nasze palemki. Wszystko to wywarło wrażenie na pielgrzymach gromadzących się w Jerozolimie przed świętem Paschy. Jezusa otaczała atmosfera żydowskich oczekiwań mesjańskich, nadziei na wspaniałego króla, nowego Dawida.
Po noclegu w Betanii pod Jerozolimą Jezus znowu poszedł do miasta. Ewangelie notują tu zaskakujący epizod z figą. Na wiosnę nie było powodu, by szukać owoców na figowcu. Jezus jednak poszukał, a stwierdziwszy ich brak, powiedział „Oby już na wieki nikt z ciebie owocu nie jadł”. Potem figa uschła. Widzieć tu trzeba czynność typu symbolicznego. Dary Boże dla Izraela nie wydały owoców, więc nie będzie można już z tych darów korzystać. Tego samego dnia Ewangelie opisują usunięcie kupców ze świątyni. Ponieważ Ewangelia św. Jana umieszcza to zdarzenie dwa lata wcześniej, nie mamy pewności co do daty. Dość jasna jest jednak intencja Jezusa – chociaż zwyczaj pozwalał, by na dziedzińcu zewnętrznym świątyni handlowano zwierzętami ofiarnymi, wymieniano pielgrzymom pieniądze itd., Jezus uznał to za niedopuszczalne w miejscu świętym. Jednocześnie przypisał sobie autorytet, który pozwalał Mu interweniować w świątyni. W tym celu musiał być Mesjaszem albo przynajmniej prorokiem.
W następnych dniach Ewangelie umieszczają serię nauk Jezusa, które w pamięci uczniów wiązały się z Jerozolimą (Mk 11,27–12,44 i paralelne). Jakie tematy Jezus poruszał w stolicy? Miał do czynienia ze złośliwymi przeciwnikami z elit żydowskich. Odpowiadał im zręcznie. Gdy żądano odpowiedzi na to, jakim prawem autorytatywnie naucza, odpowiedział pytaniem, czy uznają autorytet Jana Chrzciciela. Nie uznawali go, ale wobec tłumu woleli się nie przyznawać. Gdy został zapytany, czy należy płacić podatki cesarzowi rzymskiemu, każdą odpowiedzią naraziłby się słuchaczom albo władzom – wskazał więc, że podatki (wtedy zresztą niewielkie) należy płacić, ale przede wszystkim oddać Bogu, co się Bogu należy. Gdy opowiedzieli głupawy dowcip o kobiecie, która miała siedmiu mężów, więc nie wiadomo, czyją żoną miałaby być po zmartwychwstaniu, wskazał, że życie przyszłe podobne będzie do anielskiego, a nie do ziemskiego. Jezus zaatakował też przeciwników wprost. W przypowieści o zbrodniczych dzierżawcach przedstawił władze żydowskie jako dzierżawców Izraela, Bożej winnicy, którzy zamiast oddać Bogu, co Mu się należy, przywłaszczali sobie płody winnicy, jak też bili i zabijali Bożych wysłańców. Na końcu zabili syna właściciela – tu chodzi o los Jezusa. Skrytykował też Jezus uczonych w Piśmie, czyli „elitę intelektualną”, którzy nie wypełniają tego, czego sami uczą.
Kolejne wypowiedzi Jezusa (Mk 13 i teksty paralelne) dotyczą przyszłości – przyszłości Jerozolimy, Kościoła i świata. Ewangelista przedstawił je łącznie. Przypuszczalnie słuchacze łączyli te trzy perspektywy, podobnie jak wielu czytelników potem. Trzeba je jednak rozróżnić. Perspektywa bliższa to losy Jerozolimy i świątyni, które czeka klęska i ruina w wyniku wojny. Dokonało się to w roku 70, czterdzieści lat po odejściu Jezusa, gdy Rzymianie stłumili powstanie żydowskie; czyli stało się to za życia wielu słuchaczy. Następny temat to losy uczniów Jezusa i Kościoła, społeczności wierzących, oraz całego tego świata. Będzie to czas wojen, katastrof naturalnych i prześladowań, ale nie oznaczają one jeszcze nadejścia czasów ostatecznych. Dopiero potem, w terminie znanym tylko Bogu, przybędzie w triumfie Syn Człowieczy, który zbierze i wybawi swoich wybranych z całego świata. Czekając na ten dzień, trzeba zachować czujność i gotowość.
W tym dniu, wobec zbliżającego się święta Paschy i w związku z tym tłumów pielgrzymów, senat żydowski, czyli sanhedryn, złożony z ważniejszych kapłanów, uczonych w Piśmie i możnych świeckich („starszych”), postanowił uśmiercić Jezusa. Pomógł im w realizacji tego zamiaru donos Judasza, który nadchodzącej nocy ułatwił Jego pojmanie. Jezus znał swoje przeznaczenie, czemu dał wyraz przy namaszczeniu w gościnnej Betanii i przy Ostatniej Wieczerzy. To ostatnie spotkanie Jezusa z uczniami miało charakter obrzędowej uczty paschalnej. Pascha była głównym świętem żydowskim, upamiętniającym wyjście Izraelitów z Egiptu pod wodzą Mojżesza. Do wieczerzy paschalnej należało spożywanie pieczonego baranka, ale Ewangelie to pomijają, chociaż skądinąd Nowy Testament pokazuje Jezusa jako ofiarnego baranka paschalnego. Nawiązują jednak tutaj do innego jej elementu, łamania chleba i picia wina ze wspólnego kielicha pod koniec uczty. Przy tym obrzędzie Jezus zaskoczył uczniów, ogłaszając, że chleb jest Jego ciałem, a wino Jego krwią. Słowo „ciało” obejmuje osobę Jezusa, gdyż gr. soma oznacza cały organizm. Krew to w języku Biblii nośnik i symbol życia. Przyjęcie pokarmu i napoju w Komunii, chleba i wina, to przyjęcie Chrystusa i Jego życia. Jezus podkreślił, że chodzi o Ciało i Krew wydane za innych, czyli o życiodajny skutek Jego śmierci na krzyżu, Jego śmierci za ludzi. Po ustanowieniu w ten sposób Eucharystii, którą Jezus polecił sprawować dla upamiętnienia Go, wszyscy odśpiewali przewidziany przez liturgię paschalną hymn. Potem Jezus z uczniami poszedł do ogrodu Getsemani na Górze Oliwnej, gdzie wkrótce mieli się pojawić strażnicy świątynni z Judaszem, żeby pojmać Jezusa. Jezus zaś cierpiał i modlił się w oczekiwaniu nadchodzącej męki.
W nocy po aresztowaniu Jezus był przesłuchiwany przez przywódców żydowskich, którzy szukali pretekstu do potępienia Go w imię religijnego prawa żydowskiego, ale też do oskarżenia Go przed władzami rzymskimi. Nie był to jeszcze właściwy proces, bo ten odbył się przed Piłatem. Władze żydowskie oburzały się na uznawanie Jezusa za Mesjasza i obawiały się, że stanie na czele buntu. Natomiast przed Piłatem oskarżyciele zarzucili Mu, że podaje się za króla, sieje zamieszanie i odwodzi od płacenia podatków. Piłat po krótkim zbadaniu sprawy stwierdził, że oskarżenia były nieuzasadnione. Nie spodobało mu się, że przywódcy żydowscy wykorzystują go w swoich rozgrywkach. Na sprawiedliwości mu jednak nie zależało, więc ustąpił wobec podburzonego tłumu i zakulisowego szantażu. Skazał zatem Jezusa na śmierć. Wykonawcami kary byli żołnierze rzymscy. Ukrzyżowanie było karą okrutną i hańbiącą. Ukrzyżowani umierali długo i w strasznych cierpieniach. Jezus umarł koło trzeciej po południu. Ciała skazańców dla postrachu zostawiano na krzyżach, ale Piłat zgodził się na zdjęcie i pochowanie ciała Jezusa w grobie. Pogrzeb polegał na złożeniu ciała w grobowcu wykutym w skale i zamykanym wielkim kamieniem zataczanym na wejście. Ciało obłożone pachnidłami owijano w płótno.
Następnego dnia ciało Jezusa pozostawało w grobie. Ponieważ dni liczono od zachodu do zachodu, był to drugi dzień (a od zmroku w sobotę trzeci). W takim kalendarzu, którego Kościół nadal używa, wieczorna Msza św. w Wielką Sobotę należy już do Niedzieli Zmartwychwstania. Grobu pilnowała straż rzymska. Był żydowski dzień Paschy, miasto świętowało, a tymczasem uczniowie Jezusa ukryli się w żałobie i rozpaczy. Ale owoce śmierci Jezusa za ludzi już były obecne. Jezus zstąpił do otchłani uwolnić dusze zmarłych sprawiedliwych.
Gdy o świcie otwarto bramy miasta, wolno było pójść do grobu Jezusa. Niektóre kobiety towarzyszące Jezusowi udały się tam zaraz i zastały grób pusty, a kamień odtoczony. To samo zobaczyli zawiadomieni uczniowie, Piotr i inny uczeń. Płótna grobowe leżały na miejscu, ciało znikło. Był to dla wszystkich szok. Jezus żyje! Po największym cierpieniu i poniżeniu największe zwycięstwo. Powstania z martwych nikt nie widział, ale wkrótce Jezus zaczął się ukazywać: kobietom przy grobie i swoim uczniom. Był to ten sam Jezus, chociaż w zmienionej postaci. Można Go było dotknąć, widać było Jego rany, ale zarazem był przemieniony, mógł się ukazać i zniknąć. Życie po zmartwychwstaniu nie jest całkiem takie jak ziemskie. Samo zmartwychwstanie polega na przejściu do życia w Bogu. Leży więc poza fizyką i poza historią. Jezus wrócił żywy do Swojego Ojca w niebie, choć dla upewnienia uczniów zjawiał się im jeszcze i rozmawiał z nimi.
Modlitwa do Jezusa Cierpiącego
“O Jezu ubogi i odrzucony, nieznany i zlekceważony, znienawidzony, zelżony i prześladowany, od ludzi opuszczony, przez diabła kuszony, wydany i za podłą cenę sprzedany: zmiłuj się nad nami.
O Jezu smutny aż do śmierci, porwany, powrozami i łańcuchy skrępowany, płaszczem na pośmiech i hańbę odziany, bluźnierstwami obrzucony, oskarżony, niesprawiedliwie skazany i od Barabasza niżej miany: zmiłuj się nad nami. O Jezu zelżywie z szat obnażony, aż do krwi biczowany, policzkowany i naigrawany, cierniem ukoronowany i jako król na pośmiewisko pozdrawiany, oplwany, popychany i wyszydzany: zmiłuj się nad nami.
O Jezu grzechów naszych krzyżem i przekleństwami pospólstwa obciążony, pomiędzy łotrami do drzewa hańby gwoźdźmi przybity, zelżywościami, boleściami i upokorzeniami nasycony, za nic miany i wobec ludzi zniesławiony: zmiłuj się nad nami. O Jezu najsłodszy, któryś z miłości ku nam raczył cierpieć niezliczone zelżywości i upokorzenia niepojęte, wyciśnij głęboko w sercach naszych szacunek i miłość do Twoich upokorzeń oraz gorące pragnienie naśladowania Cię w Twym pokornym, ubogim, pracowitym, dobroczynnym a wzgardzonym życiu. Amen.”
Wielki Tydzień w parafii Chrystusa Króla
Żywiec Sporysz
NIEDZIELA PALMOWA – NIEDZIELA MĘKI PAŃSKIEJ
W czasie każdej Mszy św. obrzęd poświęcenia palm.
WIELKI WTOREK
godz. 8.00 – odwiedziny chorych z posługą sakramentalną w domach
godz.17.00 – plenerowe nabożeństwo Drogi Krzyżowej ( na Duży Grojec)
WIELKI CZWARTEK
Dzień ustanowienia przez Jezusa Chrystusa sakramentu Eucharystii i kapłaństwa
godz. 10:00 – Msza św. Krzyżma i odnowienie przyrzeczeń kapłańskich w Katedrze w Bielsku Białej.
godz. 18:00 – Msza Św. Wieczerzy Pańskiej. Modlić się będziemy za kapłanów, w intencji powołań kapłańskich, za kleryków i zmarłych kapłanów. Po liturgii przeniesienie Najświętszego Sakramentu do Ciemnicy i adoracja do godz. 22.00.
WIELKI PIĄTEK
Dzień śmierci Jezusa na Krzyżu w całym kościele Katolickim obowiązuje post ścisły.
godz. 7:00 – Rozpoczęcie adoracji Najświętszego Sakramentu w Ciemnicy przez cały dzień
godz. 15:00 – Droga Krzyżowa w Godzinie Miłosierdzia Bożego i Rozpoczęcie nowenny do Miłosierdzia Bożego.
godz. 18:00 Liturgia Wielkiego Piątku: Droga Krzyżowa, opis Męki Pańskiej, modlitwa powszechna, adoracja Krzyża, Komunia Św. i przeniesienie Najświętszego Sakramentu do Grobu Pańskiego adoracja całonocna
WIELKA SOBOTA
Wigilia Paschalna
Adoracja Jezusa w Grobie Pańskim i poświecenie pokarmów na stół wielkanocny
godz. 9:00 – 12:00 – Święcenie pokarmów w kościele co godzinę. ( Przy kapliczce ul. Pierwogóra -godz.11.30; kaplica sporyska – godz.12.00)
godz. 18:00 – Liturgia Wigilii Paschalnej: ceremonia poświęcenia ognia, światła i wody – prosimy o przyniesienie świec.
NIEDZIELA ZMARTWYCHWSTANIA
godz. 5:00 Rozpoczęcie adoracji Najświętszego Sakramentu przy Grobie Pańskim
godz. 5:40 Nowenna do Miłosierdzia Bożego
godz. 6:00 Uroczysta Masz św. Rezurekcyjna
godz. 8.00; 9:30, 11:30, 18:00 Kolejne msze św. w dniu Zmartwychwstania Pańskiego
PONIEDZIAŁEK WIELKANOCNY
Msze św. jak w każda niedzielę.
godz. 11:00 Msza z udzieleniem chrztu dzieciom
WTOREK – PIĄTEK W OKTAWIE WIELKANOCNEJ
Godz. 18:30 Nowenna do Miłosierdzia Bożego
SOBOTA W OKTAWIE WIELKANOCNEJ
godz. 10:00 BIERZMOWANIE
II NIEDZIELA WIELKANOCNA
ŚWIĘTO MIŁOSIERDZIA BOŻEGO
Msze św. jak w każda niedzielę.
godz. 15.00 – nabożeństwo do Bożego Miłosierdzia w kościele;
godz. 15.00 – Kaplica sporyska- Msza św. i Droga Światła pod krzyż papieski na Grojcu.
Podaruj ubogim seniorom nadzieję na Wielkanoc!
Jak co roku na święta ogłaszamy: znowu jest ten czas! Czas pomocy, czas nadziei.
To takie proste! Ty wpłacasz darowiznę, a my – jeszcze przed Świętami – przekazujemy jedzenie dla najbardziej potrzebujących. Wystarczy Twoje dobre serce i podarowanie jedzenia które trafi na wielkanocny stół i przyniesie nadzieję.
Gotowe wypełnione dobrocią reklamówki chcemy przekazać ubogie rodziny, osoby starsze, chorym i samotnym.
Reklamówki przynosimy do kościoła w wielką Sobotę do godz. 12.00. Następnie członkowie Akcji Katolickiej rozwiozą je jeszcze tego samego dnia do potrzebujących.
Z nami masz pewność, że Twoja pomoc zadziała.
Plan całonocnej adorację
przy Bożym Grobie
Wielki Piątek / Wielka Sobota 3 i 4 kwietnia 2026 r.
23.00 – ul. Kamienna, Łagodna, Łąkowa, Okopowa, Okrężna, cz. Sporyskiej do Kamiennej
24.00 – ul. Za Łyską Pod Łyską Pod Szkołą Na Oklu, Cisowa, Sosnowa, Orzechowa, Pierwogóra, Partyzantów, Spacerowa, Wiosenna
1.00 – ul. Grabowa, Stokowa, Kwiatowa, Potoczna, Pszczelna, Górska, Kątowa, Kolista, cz. Sporyskiej do Pszczelnej
2.00 – ul. Nad Koszarawą Isep, Habdasówka, Pola Lisickich, Wiklinowa, Osiedlowa, Boczna,
3.00 – ul. P. Skargi, Buczka, Os. Reymonta, Reymonta,
4.00 – ul. Kopernika, os. Kopernika
5.00 – ul. Grobla, Nad Stawem, Grunwaldzka, Matejki
6.00 – ul. Grapa, Huberta, Cicha, Turystyczna, Klonowa, Reja, Kilińskiego
7.00 – ul. Podgórska, Poprzeczna, Cz. Sporyskiej do mostu, Wspólna, Wapienna, Grojec, Magnoliowa
8.00 – Róże Różańcowe (wszystkie)
9.00 – 17.45 – Adoracja indywidualna
W czasie adoracji będzie dyżur w konfesjonale