Refleksja nad Słowem (Mt 18,15-20).
TRZY SPRAWY
Pierwsza – upominanie. To wielka sztuka. Upominać trzeba tak, by nie urazić godności tego, który zbłądził, a równocześnie wykazać, że jego postępowanie jest niewłaściwe, a następnie zmobilizować go do życia zgodnego z przykazaniami Bożymi. W wypadku trudności trzeba się odwołać do pomocy osób trzecich.
Druga sprawa – pomoc w nawiązaniu przymierza. „Wszystko co zwiążecie”… Grzech jest rozdarciem, zerwaniem przymierza miłości z Bogiem. Bóg, bowiem, zawsze wiąże ze sobą każde stworzenie, a zwłaszcza człowieka, którego szczególnie umiłował. To, co związała miłość Boża na wysokościach, jest związane i na ziemi. Skutki tej więzi człowiek winien szanować. Nieposzanowanie przymierza na ziemi ma swoje skutki w niebie, przed obliczem Boga. Z drugiej strony, każdy wysiłek człowieka, by odnowić zerwane przymierze posiada swoje skutki w niebie. Co więc człowiek swoim wysiłkiem, ofiarą, zwiąże na ziemi w imię miłości Bożej, będzie związane i w niebie.
Trzecia sprawa – wspólna modlitwa. Na końcu dzisiejszej Ewangelii Chrystus mówi nam, że nie tylko trzeba wspólnie działać, ale także wspólnie modlić się, omawiać z Bogiem to, czego chcemy razem z Nim dokonać. I obiecuje, że zgodna modlitwa dwóch albo trzech osób zostanie wysłuchana. Życie jednak zdaje się przeczyć obietnicy Chrystusa. Jakże często skarżymy się, że modlitwy nasze rzadko bywają wysłuchane. A dzieje się tak dlatego, że nasze intencje nie zawsze są zgodne z zamierzeniami Chrystusa i zbyt często dotyczą tylko doczesności. By modlitwy nasze mogły być wysłuchane, potrzeba, by serca nasze były czyste i przejrzyste, żeby nie było podziałów między nami a Bogiem, a także istotnych różnic między braćmi, żebyśmy się nawrócili całym sercem naszym z dróg niesprawiedliwości, na jakie zaprowadziła nas słabość ludzka. Gdy serca zgromadzonych braci zaczną bić zgodnym rytmem, wtedy dosłownie zaczną się spełniać Boże obietnice, dotyczące naszych modlitw.
ZADANIE NA TYDZIEŃ
Do przemyślenia:
Czy dochowuję przymierza zawartego z Bogiem w czasie chrztu świętego, bierzmowania, a także przez inne akty religijne?
Czy omawiam z Bogiem sprawy mojego życia i mojej aktywności?
Jeżeli nie, to dlaczego?
- Do wykonania:
Codziennie będę się starać o żywy, osobowy kontakt z Bogiem na zasadzie: On i ja.
Słowo duszpasterskie
RODZINA PIERWSZĄ SZKOŁĄ
Rodzice Jezusa każdego roku pielgrzymowali do Jerozolimy na święto Paschy, jako pobożna rodzina wypełniali wszelkie obowiązki wyznaczone przez Prawo. „Tora nakazywała, żeby każdy Izraelita na trzy wielkie święta – Paschy, Tygodni (Pięćdziesiątnicy) i Namiotów – przychodził do świątyni. Dla chłopców obowiązek ten zaczynał się od ukończenia trzynastego roku życia. Jednocześnie jednak mieli się stopniowo przyzwyczajać do wypełnienia nakazów. Mogła temu służyć pielgrzymka odbywana już w wieku dwunastu lat. Obecność Maryi i Jezusa w pielgrzymce poświadcza więc pobożność rodziny Jezusa”. To właśnie Maryja i Józef uczyli Jezusa modlitw i prawa Mojżeszowego, prowadzili do synagogi. O życiu Jezusa w Nazarecie wiemy niewiele, resztę nadbudowuje nasza wiedza o tradycji Narodu Wybranego, jego prawach, nakazach, zwyczajach i nasza wyobraźnia. Możemy jednak niemal z pewnością stwierdzić, że dorastający Jezus bardzo wiele nauczył się od Maryi i Józefa. Uczył się tego, co Mu przekazywali, ale również tego, co sam zaobserwował. Z pewnością naśladował gesty, zachowania, słowa Józefa i Maryi. Ukształtowali w Nim wrażliwość na piękno, poczucie humoru, umiejętność odpowiedniego zachowania się wobec innych osób. Pewnie niejeden raz budził ich radość i śmiech. Jako rodzice jesteście pierwszymi nauczycielami waszych dzieci, zarówno w przestrzeni życia religijnego, jak i w relacji do Boga, ale także w zakresie wartości, umiejętności społecznych, wrażliwości na drugiego człowieka. Dzieci uczą się w znacznej mierze przez naśladowanie, przyglądając się zachowaniu najbliższych. Warto zatem zastanowić się, czego uczycie wasze dzieci, jakie postawy w nich Kształtujecie. Dziś może przypomnij sobie, czego nauczyliście się od waszych rodziców, jakie wartości wam przekazali. Jeśli jest jeszcze taka możliwość, podziękujcie im za to, jeśli odeszli do Pana to pomódlcie się o dar życia wiecznego dla nich. Zastanówcie się też nad tym co chcielibyście jeszcze przekazać kolejnym pokoleniom. Otwierając się na łaskę Boga odkryjecie i sposób i znajdziecie na wszystko czas.
proboszcz
TEMAT TYGODNIA
SZKOŁA I PARAFIA W SŁUŻEBNEJ ROLI
WOBEC DZIECI I MŁODZIEŻY
Szkoła to nie tylko litery.
To lekcja życia i szacunku.
Często myślimy o szkole jako o miejscu, gdzie dzieci uczą się pisać, czytać i liczyć. Ale w Inspiracji wiemy, że to zaledwie ułamek tego, co dzieje się w tych murach. Edukacja to przede wszystkim wychowanie, budowanie wartości i nauka bycia w grupie. Świat wdziera się do szkoły. Dzieci są jak gąbki – chłoną wszystko, co słyszą na ulicy, w internecie, czy w mediach. Niestety, coraz częściej do ich słownika trafiają słowa, które nie niosą ze sobą dobru ani szacunku. Wulgaryzmy pojawiają się w emocjach, w złości, a czasem… po prostu dla żartu. Szkoła to cała społeczność – nauczyciele, opiekunowie i specjaliści, którzy uczą i wychowują najlepiej jak potrafią szczególnie swoim przykładem. Rozmawiają, tłumaczą i pokazujemy, że wszystko czym żyjemy ma moc budowania, albo niszczenia relacji. Szkoła to nie jest tylko wiedza, to także umiejętność życia z ludźmi. Czego wymagają od szkoły publicznej rodzice chrześcijańscy dla swych dzieci? Szkoła to nie jest tylko wiedza, to także umiejętność życia wartościami. Szkoła ma kształtować i rozwijać postawy uczniów w oparciu o chrześcijański system wartości z zapewnieniem wolności sumienia i przekonań religijnych każdego ucznia, a także umożliwić podtrzymanie poczucia tożsamości narodowej, etnicznej, językowej i religijnej poprzez organizowanie uroczystości z okazji świąt państwowych i kościelnych.
W polskim systemie oświaty szkoły pod względem statusu prawnego i sposobu finansowania dzielą się na szkoły publiczne oraz szkoły niepubliczne. Szkoły publiczne (państwowe i samorządowe) są zakładane i prowadzone najczęściej przez jednostki samorządu terytorialnego (np. gminy, powiaty) lub organy administracji rządowej (np. ministerstwa). Zapewniają bezpłatne nauczanie w ramach ramowych planów nauczania i powszechną dostępność. Szkoły niepubliczne (prywatne i społeczne) są zakładane przez osoby fizyczne lub prawne (np. stowarzyszenia, fundacje, związki wyznaniowe). Szkoły prywatne – prowadzone zazwyczaj przez osoby fizyczne lub spółki nastawione na zysk. Szkoły społeczne – prowadzone najczęściej przez stowarzyszenia rodziców i nauczycieli (np. Społeczne Towarzystwo Oświatowe), gdzie zysk jest w całości przeznaczany na cele statutowe szkoły. Już od czasów komunistycznych popularne były szkoły katolickie choć oficjalnie zwalczane przez system. Dziś przeżywają swój rozkwit, a ich popularność wśród rodziców, dzieci i młodzieży stale rośnie. Za szkołami katolickimi przemawia kilka argumentów, z których najważniejsze to tradycyjny model wychowania oraz wysoki poziom nauczania, które powodują, że ich uczniowie osiągają wysokie miejsca na egzaminach, a szkoły plasują się na eksponowanych miejscach w rankingach na wszystkich etapach kształcenia. Wysoki poziom nauczania, ciągłość procesu nauczania, indywidualne nauczanie, tradycyjny system wartości oparty na religii chrześcijańskiej, bezpieczeństwo, małe klasy, bogata oferta edukacyjna, niski czesne. Często te szkoły są wspierane są przez różne fundacje, stowarzyszenia i organizacje, w tym parafie, i wymagają relatywnie niższych opłat w stosunku do szkół oferujących usługi edukacyjne na podobnym poziomie.
Przedszkola i szkoły
na terenie parafii Chrystusa Króla
w Żywcu Sporyszu
Przedszkola
- Publiczne Przedszkole nr. 6
ul. Sporyska 39. - Publiczne Przedszkole nr. 8 im. Marii Krystyny Habsburg
ul. Grunwaldzka 17.
Szkoły Podstawowe
- Szkoła Podstawowa nr. 3 im. Adama Mickiewicza
ul. M. Skłodowskiej- Curie 2. - Niepubliczna Szkoła Podstawowa (Szkoła Mistrzostwa Sportowego)
ul. Grunwaldzka 5. - Niepubliczna Szkoła Podstawowa Fundacji Królowej Św. Jadwigi (Montesori)
ul. Pod Łyską 36. - Szkoła Podstawowa nr. 6 im. Marii Grzegorzewskiej (Specjalny Ośrodek Szkolno- Wychowawczy)
ul. Kopernika 77.
Szkoły ponadpodstawowe
- Niepubliczne Liceum Ogólnokształcące (Szkoła Mistrzostwa Sportowego)
ul. Grunwaldzka 5. - Zespół Szkół Technicznych i Leśnych w Żywcu – Technikum nr. 4
ul. Grunwaldzka 9. - Zespół Szkół Samochodowych – Technikum Samochodowe nr 5
ul. Grunwaldzka 10. - Zespół Szkół Samochodowych w Żywcu- Branżowa Szkoła I Stopnia nr 4. ( w technikum Samochodowym)
ul. Grunwaldzka 10. - Szkoła branżowa I stopnia nr. 6 im. Marii Grzegorzewskiej w Żywcu (Specjalny Ośrodek Szkolno- Wychowawczy)
ul. Kopernika 77.
PARAFIA
Parafia moim drugim domem.
Szczególnym znakiem czasu jest dzisiaj wzrastająca potrzeba przynależności do jakiejś wspólnoty. Zwłaszcza w wielkim mieście człowiek często czuje się dotkliwie samotny i jakby pozbawiony możliwości aktywnego współtworzenia życia społecznego, jakby przymuszony do bierności. Wejście do autentycznej wspólnoty pomaga mu przełamać te braki i odnaleźć siebie poprzez głębsze bycie z innymi i dla innych. Również Kościół polski wzbogacił się o wiele nowych wspólnot. Z pewnością mogłoby ich być więcej, ale już teraz – dzięki duchowi, jaki w nich panuje, a także dzięki ich różnorodności – wspólnoty te kształtują nowy styl bycia katolikiem, odpowiedzialności za Kościół i wiarę, styl, który cechuje radość wiary, czynny udział w życiu Kościoła, zaangażowanie apostolskie oraz głębsza wrażliwość charytatywna. Można jednak zaryzykować twierdzenie, że dopóki ten nowy styl bycia członkiem Kościoła nie zstąpi do parafii (możliwie do każdej parafii), tak długo większość wiernych nawet go nie zauważy. Parafia jako wspólnota a nie instytucja wykonujaca usługi dla ludności daje możliwość wzrostu duchowego, budowania relacji i konkretnej służby bliźniemu. Parafia to podstawowa jednostka organizacyjna Kościoła katolickiego – wspólnota wiernych skupiona wokół kościoła i duszpasterza. Kodeks Prawa Kanonicznego (kan. 515) definiuje ją jako „określoną wspólnotę wiernych, ustanowioną na sposób stały w Kościele partykularnym, nad którą pasterską pieczę powierza się pod władzą biskupa diecezjalnego proboszczowi.” Każdy katolik należy do parafii terytorialnej – tej, na terenie której mieszka. Ale może też przynależeć do parafii personalnej (np. dla określonego obrządku lub grupy etnicznej). Parafia jest „Kościołem w miniaturze” – tu odprawiana jest Eucharystia, udzielane sakramenty, prowadzone katechezy. Zaangażowanie w życie parafii ma wiele form, dostosowanych do możliwości i powołania każdego:
Liturgia – ministranci, lektorzy, kantorzy, schola, nadzwyczajni szafarze komunii
Katecheza – katecheci, animatorzy grup biblijnych, liderzy grup modlitewnych
Caritas – pomoc ubogim, chorym, samotnym starszym
Rady parafialne – rada duszpasterska, ekonomiczna
Ruchy i wspólnoty – ( grafik grup poniżej)
Parafia jest szkołą świętości dla przeciętnego chrześcijanina. Sobór Watykański II podkreślał, że każdy ochrzczony jest powołany do świętości – i to powołanie realizuje się właśnie w codzienności życia parafialnego. Współpraca z trudnymi ludźmi we wspólnocie, służba wymagająca czasu i wyrzeczeń, modlitwa za parafię – to konkretna droga do świętości dostępna dla każdego.
Grupy duszpastersko-ewangelizacyjne w parafii
Duszpasterstwo |
Termin spotkań |
Opiekun |
| Akcja Katolicka | III środa miesiąca
godz. 19.00 |
Ks. Adam Hopciaś –
proboszcz |
| Zespół Charytatywny | Raz na kwartał
IV/ VIII/XII/XII |
Ks. Adam Hopciaś –
proboszcz |
| Róże Różańcowe | I soboty miesiąca
godz. 17.00 |
Ks. Adam Hopciaś –
proboszcz |
| III Zakon Karmelitański | II sobota miesiąca
godz. 9.00 |
Ks. Adam Hopciaś –
proboszcz |
| Apostolstwo Dobrej Śmierci | II sobota miesiąca
godz. 17.30 |
Ks. Adam Hopciaś
proboszcz |
| Świetlica parafialna
Radość |
Wtorek
Godz. 16.00-17.00 |
Ks. Adam Hopciaś
proboszcz |
| Młodzież bierzmowana
|
Czwartek godz. 18.00
kl. VIII – I czwartek mies. kl. VII – II czwartek mies. |
Ks. Łukasz Koba
wikariusz |
| Wspólnota Młodzieżowa
„Jestem” |
Piątek
godz. 19.00 |
Ks. Łukasz Koba
wikariusz |
| Lektorzy i ministranci | Sobota
godz. 9.00-10.00 |
Ks. Łukasz Koba
wikariusz |
| Dzieci przygotowujące się do Komunii , | Czwartek godz. 17.00
kl. III – III czwartek mies. |
Ks. Łukasz Koba
wikariusz |
| Wspólnota „Damaszek”
|
Środa godz. 19.00 oraz
III pt. miesiąca godz.17.45 |
Ks. Sławomir Suski
wikariusz |
| Rycerze Św. Michała Archanioła
|
Sobota godz. 17.30 III sobota mies. |
Ks. Sławomir Suski
wikariusz |
| Klub Anonimowych Alkoholików
Szczęściarze |
Wtorek godz. 19.00-21.00
I wtorek mies. Miting otwarty |
Ks. Sławomir Suski
wikariusz |
Wiersz o parafii
Parafio! Moja mała ojczyzno duchowa.
Rodzino rodzin chrześcijańskich.
Wspólnoto Kościelna mego Chrztu,
pierwszej spowiedzi, Komunii Świętej, prymicji,
gdzie przeżywałem śluby i pogrzeby rodzinne,
gdzie i mnie kiedyś pożegnają na zawsze.
Dla jednych martwa, formalna,
instytucja duchowych usług,
a dla innych – cząstka żywego Kościoła,
gdzie spotykamy samego Chrystusa
i jednoczymy się w Nim jako bracia i siostry
po to, by być narzędziem zbawienia.
Ileż razy ciągnąłem twe sieci na próżno!
Jak często przysparzałaś mi bólu i zawodu.
Jak nie mogłem ciebie poruszyć ku dobremu.
Jakże często okazywałaś swą małość i brzydotę
i szłaś na manowce i łatwizny życia,
a nie stawałaś się piękna, ale spustoszona złem.
A jednak ciągle na nowo wierzymy,
że tu spotykamy łaskę i miłosierdzie Boga,
że tu mamy szansę braterstwa i zbawienia.
I dlatego z mozołem, ciągle na nowo
odbudowujemy cię dla Chrystusa,
by mógł się nami posługiwać.
To tu słyszymy i doświadczamy, że Pan jest z nami.
To tu nie jesteśmy nigdy obcymi i sierotami,
ale zgromadzonymi w jedno dziećmi Boga.
To tu formujemy się jako uczniowie Jezusa
i praktykujemy miłość na co dzień,
dzieląc się wiarą, nadzieją i misją.
Chcę ci dziś dziękować, Panie, za parafię,
tę moją rodzinną i wszystkie inne.
Jest w nich cząstka mego trudu i troski.
Niech będą wspólnotami życia i wzrostu,
współdziałania, modlitwy, świadectwa.
I liturgii, która przedłuża się w niebo.
W ŻYCIA KOŚCIOŁA PARAFIALEGO
VI MIĘDZYNARODOWE
TENISOWE MISTRZOSTWA
XXVI TENISOWE MISTRZOSTWA
POLSKI KSIĘŻY I KLERYKÓW
ŻYWIEC 2026
Organizator ; Ks. prałat Józef Caputa( rodak ze Sporysza) i Wiesław Biel ( parafianin sporyski)
Termin turnieju; 07 – 09 września 2026 r.
Miejsce turnieju; Korty Ośrodka „Park Tenis Żywiec 1918”,
Żywiec, ul. Sadowa 26
Kategorie Open, +45, +55, +65, +75, gra podwójna, turniej pocieszenia
Piłki FRENCH OPEN CLAY COURT Babolat
Zapraszany do kibicowania oraz spotkań i rozmów z księżmi
Zaproszenie dla Katechetów
W czasie trwania Międzynarodowych Mistrzostw Tenisowych Księży w Żywcu serdecznie zapraszamy do wzięcia udziału w specjalnych warsztatach formacyjno-szkoleniowych pod tytułem:
„Katecheza jako przestrzeń budowania poczucia bezpieczeństwa i nadziei”
W dzisiejszej rzeczywistości szkolnej i parafialnej młodzi ludzie szczególnie potrzebują miejsc, w których odnajdą spokój, akceptację oraz moc żywej nadziei. Warsztaty te są odpowiedzią na te wyzwania. Pomogą wzbogacić warsztat pracy katechetycznej. Spotkanie połączy rozwój duchowy i metodyczny z atmosferą braterstwa. Każdy uczestnik otrzyma imienny certyfikat potwierdzający udział w szkoleniu. Księży, którzy potrzebują imiennego zaproszenia proszę o kontakt.