Refleksja nad Słowem (Mt 1 18-24),
PROROCTWO I SPEŁNIENIE
Około pięciuset lat przed Chrystusem prorok Izajasz powiedział: „Oto dziewica pocznie i porodzi Syna i nazwie Go imieniem Emanuel”. Później nad spełnieniem tego proroctwa pochyli się w wielkiej rozterce udręczony i sprawiedliwy człowiek – Józef, cieśla z Nazaretu. Będzie się zastanawiał nad tym, jak to się mogło stać? Jak do tego doszło? Czy zawiodła go dziewczyna, której zaufał? Niestety, na te pytania nie znalazł odpowiedzi i postanowił odejść. Odpowiedź jednak nadeszła. Była to odpowiedź z góry: „To co się w niej poczęło z Ducha Świętego jest”. Dla Józefa wszystko stało się jasne. Wrócił spokój pogłębiony tajemnicą. Ale to, co uspokoiło Józefa, nam ludziom dwudziestego wieku nie wystarcza. Jesteśmy bowiem przeświadczeni, że to co ludzkie, musi mieć ludzkie przyczyny. Mało wrażliwi na tajemnicę, odlegli od tamtych wydarzeń w czasie, nie możemy pojąć tej wyjątkowej i jedynej w dziejach ludzkich sytuacji. Dlatego, właśnie w adwencie, chcemy raz jeszcze powtórzyć tamto wydarzenie w innym wymiarze i w innym znaczeniu.
Według Bożego planu w każdym z nas winno się dokonać drugie wcielenie: „abyście byli we Mnie, a Ja w was”. Ten fakt Bożego wcielenia powinien powtórzyć się przez łaskę w każdym biednym, zagubionym człowieku. To jest ostateczna celowość tego, co się wtedy stało. Po to Chrystus narodził się z Maryi, żeby narodzić się w nas. Każdy z nas może stać się miniaturą Betlejem. Matka Boża zbliża się do nas, ofiarowując nam największą i najświętszą tajemnicę. Pozostaje tylko problem, czy potrafimy otworzyć nasze serca i umysły. Jeżeli człowiek zdecyduje się otworzyć drzwi swego ducha, to Bóg zamieszka w jego wnętrzu. To są myśli, z którymi wchodzimy w te ostatnie adwentowe dni.
ZADANIE NA TYDZIEŃ
- Do przemyślenia:
Czy jestem gotowy na przyjęcie Chrystusa?
Czy otworzyłem serce dla Chrystusa, otwierając je dla ludzi, zwłaszcza potrzebujących?
- Do wykonania:
Na miarę moich możliwości, udzielę pomocy duchowej, a także materialnej potrzebującym.
Życzenia
Z okazji Świąt Bożego Narodzenia pragniemy z całego serca złożyć najdrożsi Parafianie i kochani Goście serdeczne życzenia, płynące od żłobka betlejemskiego.
Niech ten święty i wyjątkowy czas będzie umocnieniem Waszej wiary w Syna Bożego, który przez swoje narodzenie rozlewa na cały świat i każdego z Was swoje nieskończone miłosierdzie.
Niech Boża Dziecina błogosławi Wam w trudach dnia codziennego. Nieście z radością i wiarą jak nasi przodkowie w naszej Ojczyźnie przesłanie miłości, wierności i uczciwości wzmacniając rodzinę, która jest fundamentem dobrobytu i rozwoju człowieka.
Błogosławionych Świąt Bożego Narodzenia, oraz dużo zdrowia na każdy dzień 2026 Nowego Roku.
Szczęść Boże!
Duszpasterze z parafii Żywca Sporysza
Boże Narodzenie 2025
„ Zawsze, ilekroć uśwmiechniesz się do swojego brata i wyciagniesz do niego ręce, jest Boże Narodzenie. Zawsze, kiedy milkniesz, aby wysłuchać, jest Boże Narodzenie.
Zawsze, kiedy zrezygnujesz z zasad, które jak żelazna obręcz uciskają ludzi w ich samotnosci , jest Boże Narodzenie. Zawsze, ilekroć pozwolisz, by Bóg pokochał innych przez Ciebie Zawsze wtedy jest Boże Narodzenie.”
/Św. Matka Teresa z Kalkuty/
„ Na nadchodzące Święta Dzieciątka Jezus
Moje życzenie dla Ciebie jest takie, aby Twoje serce mogło być kołyską
upiekszoną kwiatami, gdzie Ono może opdpocząć bez najmniejszej niewygody”
/Św. Ojciec Pio/
Wieczerza wigilijna w rodzinie katolickiej
Wigilia Bożego Narodzenia jest punktem kulminacyjnym przeżyć adwentowych. Posiada bardzo bogatą i wymowną treść. Geneza Wigilii sięga pierwszych wieków chrześcijaństwa. Etymologicznie termin „wigilia” pochodzi od łacińskiego słowa „vigilia” i znaczy „czuwanie, czuwanie nocne”, a w odniesieniu do religii oznacza „nocne religijne świętowanie” lub też „dzień przed większą uroczystością”. Czasownik natomiast oznaczający czynność związaną z tym terminem brzmi: „vigilo, vigilare” i oznacza „nie spać, spędzać noc na czuwaniu”.
Piękny polski zwyczaj poucza, że tuż po zachodzie słońca, gdy pierwsza gwiazda zajaśnieje na niebie, cala Rodzina zasiada do stołu, aby spożyć wigilijną wieczerzę, nazywaną dawniej „pośnikiem”. Ma ona charakter bardzo uroczysty, rodzinny i religijny. Ceremoniom wieczerzy wigilijnej przewodniczy z zasady ojciec rodziny. Zaprasza się na nią oprócz całej rodziny, także tych, którzy mieszkają samotnie.
1.Przygotowanie stołu wigilijnego
Stół powinien być duży, by wszyscy domownicy mogli przy nim zasiąść i jeszcze jedno miejsce zostało, jak każe tradycja, dla gościa, który może nadejść. Stół nakryty białym obrusem, pod nim siano – pamiątka narodzenia Chrystusa w żłobie na sianie. Na środku stołu stawiamy jedną większa świecę. Obok świecy kładziemy Pismo święte z którego będziemy czytać Słowo Boże. Obok świecy i Pisma świętego kładziemy na jednym talerzu opłatki, którymi będziemy się łamać. W pokoju stoi choinka wcześniej ubrana, pod nią lub obok mała szopka.
- Zapalenie świecy (wigilijnej) Ojciec, matka rodziny lub ktoś ze zgromadzonych zapala świecę i mówiąc: „Światło Chrystusa”. Wszyscy odpowiadają: „Bogu niech będą dzięki”.
3. Śpiew kolędy, „Wśród nocnej ciszy ….”, lub „ Bóg się rodzi…”
4. Czytanie Ewangelii o Narodzeniu Pana Jezusa (Łk 2, 1-14)
Słowa Ewangelii wg św. Łukasza:
„W owym czasie wyszło rozporządzenie Cezara Augusta, żeby przeprowadzić spis ludności w całym państwie. Pierwszy ten spis odbył się wówczas, gdy wielkorządcą Syrii był Kwiryniusz. Wybrali się wszyscy, aby dać się zapisać, każdy do swego miasta. Udał się także Józef z Galilei, z miasta Nazaret, do Judei, do miasta dawidowego zwanego Betlejem, ponieważ pochodził z domu i rodu Dawida, żeby dać się zapisać z poślubioną sobie Maryją, która była brzemienna. Kiedy tam przebywali, nadszedł dla Maryi czas rozwiązania. Porodziła swego pierworodnego Syna, owinęła Go w pieluszki i położyła w żłobie, gdyż nie było dla nich miejsca w gospodzie. W tej samej okolicy przebywali w polu pasterze i trzymali straż nocną nad swoją trzodą. Naraz stanął przy nich anioł Pański i chwała Pańska zewsząd ich oświeciła, tak że bardzo się przestraszyli. Lecz anioł rzekł do nich: „Nie bójcie się! Oto zwiastuję wam radość wielką, która będzie udziałem całego narodu: Dziś w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel, którym jest Mesjasz, Pan. A to będzie znakiem dla was: Znajdziecie Niemowlę, owinięte w pieluszki i leżące w żłobie”. I nagle przyłączyło się do anioła mnóstwo zastępów niebieskich, które wielbiły Boga słowami: „Chwała Bogu na wysokościach, a na ziemi pokój ludziom Jego upodobania”.
5. Wspólna modlitwa
Głowa rodziny mówi: Chrystus Pan dziś przypomina nam swoje przyjście na ziemię. Bóg stał się człowiekiem, przyszedł, by nas zjednoczyć z Ojcem w niebie oraz zjednoczyć nas ludzi w swojej miłości. Zanim weźmiemy w ręce opłatek i połamiemy się ze sobą, i z tymi którzy nam opłatek przysłali, obejmijmy modlitwa wszystkich, których chcemy dziś wspominać i być z nimi w jedności. Jezusa Chrystusa, który przyszedł na świat, aby nas zbawić prośmy by obdarzył nas miłością i pokojem, powtarzajmy: Obdarz nas miłością i pokojem !
* Panie Jezu, udziel naszej rodzinie daru zgody i pojednania, szczęścia i radości
* Panie Jezu, obdarz nas szczęściem, radością, miłością i pokojem, także naszych sąsiadów, przyjaciół i znajomych.
* Panie Jezu, wszystkich opuszczonych, samotnych, chorych i nieszczęśliwych, pociesz i umocnij Dobrą Nowiną Zbawienia
* Panie Jezu, obdarz, naszych zmarłych krewnych, bliskich, znajomych szczęściem i wiecznym zbawieniem
* Pozostając w ciszy przedstawmy z wiarą, Bogu nasze osobiste podziękowania, prośby a by je pobłogosławił. Zjednoczeni w miłości , odmówmy wspólnie modlitwę za naszą rodzinę, naszych przyjaciół , sąsiadów, gości , samotnych i chorych Ojcze nasz .. Zdrowaś Maryjo … Wierzę w Boga …” a Bożemu miłosierdziu polećmy także zmarłych z naszych rodzin… Wieczny odpoczynek racz im dać Panie…
6 Życzenia i dzielenie się opłatkiem
Głowa rodziny bierze talerz z opłatkami i mówi:
Najcenniejszym darem Boga dla ludzkości jest Jezus Chrystus, darmo Go otrzymując, Jego chcę właśnie dawać każdemu. Tylko On – jako ten chleb – opłatek – jest Chlebem dającym prawdziwe życie, życie wieczne.
Teraz ojciec podaje każdemu na talerzu opłatki zaczynając od najstarszych. Każdy bierze sobie opłatek. Ojciec składa życzenia, następnie łamie się opłatkiem z matką i pozostałymi członkami rodziny. Dzieci łamią się opłatkiem najpierw z rodzicami, następnie ze starszymi osobami i miedzy sobą.
- Spożywanie wieczerzy wigilijnej Spożywanie wieczerzy przebiega w atmosferze wzajemnego braterstwa i życzliwości. W czasie wieczerzy należy wyłączyć telewizor.
8 Modlitwa po wieczerzy
Dziękujemy Ci, Boże, nasz dobry Ojcze, za Twojego Syna Jezusa Chrystusa, dziękujemy za miłość do wszystkich ludzi, za ten wieczór wigilijny i dary, które spożywaliśmy. Tobie chwała na wieki. Wszyscy: Amen.
- Śpiewanie kolęd i wymiana prezentów Przy „rodzinnym żłóbku” lub „choince” świąteczny nastrój podtrzymujemy śpiewem kolęd i wzajemnym obdarowywaniem się prezentami. Dzieci mogą zainscenizować małe jasełka. Święta Narodzenia Pańskiego są również doskonała okazją, by wprowadzać dzieci w tajemnice naszej wiary, by rozmawiać z nimi na temat tego, w co i dlaczego wierzymy. Nie traćmy tej okazji przekazania wiary. Niech tradycja tych świat nie ogranicza się jedynie do wspólnie spożytej wigilijnej wieczerzy, połamania się opłatkiem czy wręczenia prezentów spod choinki i ewentualnego przyjścia na pasterkę. Chciejmy razem śpiewać kolędy, poświęćmy czas na wspólne rozmowy o tym, co wydarzyło się w Betlejem 2000 lat temu, ale też o tym, co dzieje się teraz w naszym życiu, dlaczego obchodzimy te święta.
Zwyczaje i obrzędy wigilijne
Pierwsza gwiazdka – na pamiątkę gwiazdy betlejemskiej, która przywiodła Trzech Króli do Chrystusa. Stąd też zazwyczaj rozpoczynania uroczystej wieczerzy, gdy ukaże się pierwsza gwiazda na niebie.
Łamanie się opłatkiem – to najwymowniejszy moment wieczerzy wigilijnej. Dzielenie się opłatkiem oznacza wzajemne dzielenie się miłością, dobrocią i poświęceniem. Zbliża oddalonych, łączy umarłych z żywymi i jedna skłóconych. Jest znakiem Miłości Syna Bożego, który dla nas stal się człowiekiem i wciąż daje się nam w Eucharystii.
Wolne miejsce przy stole – oznacza ono serdeczną pamięć o tych bliskich, którzy nie mogą świąt spędzać razem z nami. Wyraża ono także pamięć o zmarłych z rodziny. Jest też znakiem otwartości rodziny dla każdego, ktokolwiek zajdzie w dom polski w ten święty, wigilijny wieczór. Będzie on przyjęty jak brat. Obok pustego miejsca na stolach palić się będzie świece, rozprowadzone przez „Caritas” w ramach adwentowej akcji „Wigilijne Dzieło Pomocy Dzieciom”. Ta płonąca świeca z napisem „Caritas” (miłość) będzie szczególnie wymownym znakiem naszej miłości wobec dzieci głodnych.
Siano wigilijne wkładane pod obrus na stole przypomina o ubóstwie groty betlejemskiej i Maryi, która położyła narodzonego Chrystusa na sianie w żłobie.
Choinka ubierana jest niemal w każdej polskiej rodzinie. Na Zachodzie Europy nazywa się ją drzewkiem bożonarodzeniowym lub drzewkiem Chrystusa. Zieleń drzewa ma symbolizować nadzieję Nieba, świece – światłość Chrystusa, ozdoby – łaskę Bożą przyniesioną przez Zbawiciela. Choinka stała się, na wskroś symbolem chrześcijańskim. Ubiera się ją ponadto w dniu imienin Adama i Ewy, o ich upadku, który łączy się z drzewem rajskim, jednocześnie wskazuje na Odkupienie, dokonane na drzewie Krzyża.
Postne potrawy przypominają, że w tym dniu tradycyjnie zachowujemy post. Tradycyjna liczba dwunastu potraw oznacza 12 miesięcy roku i 12 Apostołów. Każda potrawę należy choćby tylko skosztować, aby zapewnić sobie obfitość pożywienia w nadchodzącym roku
Czy ateiści obchodzą święta Bożego Narodzenia?
„ Nasza wesoła gromadka składa się z dwóch ateistek, jednej chyba-deistki i partnera mamy, który niestety nie wiem, w co wierzy. W Wigilię jemy tradycyjne dania bożonarodzeniowe, pijemy wino, rozpakowujemy prezenty leżące pod choinką, wspominamy minione święta i osoby, których już z nami nie ma, a także gramy w pytania i odpowiedzi oraz quizy, które przygotowujemy wcześniej siostra i ja. Słuchamy ulubionych piosenek świątecznych, ale sami niczego nie śpiewamy. Nie czytamy Biblii, nie dzielimy się opłatkiem, nie odprawiamy modlitw. Nie odwołujemy się do Boga ani nie czcimy narodzin Jezusa. Celebrujemy to, że mogliśmy się spotkać i że jesteśmy razem w dniu, który był ważny dla naszych przodków: babć i dziadków, prababć i pradziadków itd. Dawniej zasiadali do stołu z nami, ale teraz ich nie ma, więc na moment ożywiamy ich w pamięci. . Świeckie święta Boże Narodzenie ateiści czasem korzystają z tradycji wyniesionej z domu rodzinnego. Uważają potrzebę jakiejś formy rytuału, do końca go nie rozumiejąc ale praktykując. Rytuały stanowią element niezbędny naszym mózgom – zresztą są ich naturalnym wytworem – ponadto wspólne celebrowanie ważnych chwil umacnia więzi społeczne. Święta służą również zamykaniu i otwieraniu okresów w roku , sankcjonują duże zmiany w życiu jednostek i społeczności, pośredniczą w rozwoju osobniczym. Ludzki mózg potrzebuje powtarzających się rytuałów – małych i dużych. Zresztą rytuały mają znaczenie nie tylko biologiczne, ale także społeczne. Święta Bożego Narodzenia u ateistów, jeżeli są obchodzone, mogą wyglądać na milion sposobów. Świeckie święta bożonarodzeniowe poświęcają leżeniu na kanapie – przy czym nadal w odświętnych strojach – oglądaniu świątecznych filmów (przede wszystkim Kevina samego w domu, potem Grincha i innych takich) i jedzeniu specjalnych potraw, które przygotowuje wcześniej mama. Na stół wjeżdżają pieczenie, sałatki, miliony ciast. W tle obowiązkowo świeci choinka.
Zaproszenia na Wigilia
dla samotnych w Żywcu
Burmistrz Żywca – Antoni Szlagor, Przewodniczący Rady Miejskiej – Jarosław Gowin zapraszają na otwartą wigilię dla osób samotnych. Wigilia rozpocznie się 24 grudnia o godz. 11.00 w żywieckim Starym Zamku. Z osobami samotnymi opłatkiem łamać będę się przedstawiciele władz miejskich, a także żywieccy duchowni. Spotkanie rozpocznie się modlitwą, a później zaplanowano czytanie Pisma Świętego. Na stole nie zabraknie polskich potraw wigilijnych. Wigilie przygotował Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Żywcu.
Zaproszenie na Pasterkę
w tradycyjnej oprawie góralskiej
Już 24.12.2025 godz. 23:50 zapraszamy serdecznie do Żywca Sporysza na pasterską mszę w tradycyjnej, góralskiej oprawie. Przybywajcie!
A teroz po górolsku!
Dnia jednego ło połnocy,
na Sporysza przydom chłopcy,
przydom chłopcy i dziywcynta,
bo sie łozpocynajom Świynta.
Na pastyrke przybywojcie,
Panu kwałe łoddawojcie!
Po górolsku i z kolyndom,
górole zaś śpiywać bydom.
I nie idzcie wiecor spać,
bo górole bydom grać!
I kolynda zaś popłynie,
po stracyńskiej het dziedzinie!!!
Pytomy Wos piyknie na Górolskom Pastyrke po Wilije, ło 12 w nocy do kościoła pod wezwaniym Chrystusa Króla w Żywcu Sporyszu.
Podziękowania
Drodzy Parafianie!
Chrystus rodząc się uczy miłości i otwiera serca na drugiego człowieka tego który ofiarowuje i tego który jest obdarowany.
Serdeczne podziękowania dla wszystkich darczyńców i uczestników Wigilijnego Dzieła Pomocy za zakup świec, które dzięki Waszej hojności zamieniają się w dzieła miłosierdzia dla potrzebujących, rozświetlając nie tylko wigilijne stoły, ale i ludzkie życia dając nadzieją, i podkreślając, że płomień świecy to realna pomoc dla najbiedniejszych samotnych ubogich w naszej parafii Chrystusa króla w Zywcu Sporyszu.
Parafialny Zespół Charytatywny
Podziękowania
Drodzy Parafianie,
Świetlica „Radość” z całego serca dziękuje wszystkim, którzy wsparli przedświąteczny kiermasz, który odbył się w zeszłą niedzielę w naszej parafii. Dziękujemy za okazane serce, ofiarność i życzliwość wszystkim darczyńcom, którzy tak licznie odwiedzili kiermasz.
Wyrażamy wdzięczność za każde usłyszane dobre słowo i docenienie prac dzieci i opiekunów. Niech okazane dobro wróci do wszystkich ludzi dobrego serca z obfitym błogosławieństwem.
Dzieci i opiekunowie ze świetlicy
Podziękowania
Drodzy Parczyńcy,
Wraz ze Fundacją Serce dla Maluszka chcemy bardzo, ale to bardzo podziękować ludziom o wielkim sercu za wsparcie duchowe, materialne. Zebrano 7, 5 tyś zł. Jest to tym bardziej dla nas ważne, że ratując życie naszego dziecka nie jesteśmy sami. Wam dziękujemy za tą wspólnotę w doli i niedoli. W świecie gdzie wszystkie zabiegi i rehabilitacja naszego dziecka wymaga ogromnych nakładów pojawienie się was z otwartym serce to mocne światełko nadziei, że nasza córka będzie zdrowa i kiedyś dołączy do darczyńców ale dzisiaj razem z nami każdego i każdą z was przytula i całuje.
Rodzice i rodzina małej Mai Bąk